Angke Mosque, Meczet w Tamborze, Dżakarcie, Indonezja
Meczet Angke, znany też jako Masjid Al-Anwar, stoi w Tambora w zachodniej Dżakarcie. Kwadratowy budynek o boku 15 metrów, na działce o powierzchni 400 metrów kwadratowych, ma dwupoziomowy dach w stylu jawajskim. Okiennice i wygięte ku górze końce dachu są balijskie, a główne drzwi i zdobienia okien zdradzają wpływy holenderskie.
Inskrypcja nad wschodnim wejściem podaje datę 26 szabana 1174 roku hidżry, czyli 2 kwietnia 1761 roku. Historycy Denys Lombard i Adolf Heuken przypisują budowę balijskiej społeczności osiadłej wokół Kampung Goesti, którą kierował kapitan Goesti Ktut Badulu. W 1804 roku balijski kapitan Mohammad Paridan Tousalette Babandan przeznaczył czynsz z dwudziestu pięciu domów w Patuakan na kasę meczetu. Po remoncie w 1951 roku kolejne prace prowadzono w 1970, 1985–1987 i 2016 roku.
Nazwa Angke pochodzi z hokkien: ang (krew) i ke (tusza), od kanału przy rzeźni; dzielnica wciąż nazywa się Pejagalan. Balijskie okiennice i wywinięte końce dachu typu punggel sąsiadują z chińskimi zdobieniami lotosu i holenderskimi profilami drzwi i okien. Odwiedzający z Pontianaku przychodzą do grobu księcia Syarifa Hamida, pochowanego przed meczetem 17 lipca 1858 roku.
Budynek położony jest w pobliżu kanału Angke, co ułatwia jego zlokalizowanie w okolicy. Odwiedzający powinni nosić szacunkowe ubrania i być świadomi regularnych czasów modlitwy, które mogą wpływać na dostęp do przestrzeni.
Za meczetem znajdują się groby Syaikha Lionga Tana, jego budowniczego, oraz kobiety, której nagrobek głosi „Chen men Wang shi zhi mu” (pani Chen, z domu Wang), najstarszy chiński napis na tym cmentarzu. Po drugiej stronie zaułka 15 grobów otacza księcia Syarifa Hamida Alkadrie z Pontianaku, pochowanego 17 lipca 1858 r. i nadal odwiedzanego przez ludzi z Borneo.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 303 współtwórców z całego świata.