Batavia Castle, Fort Holenderskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej w Dżakarcie, Indonezja
Zamek Batavia był fortem Holenderskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej u ujścia rzeki Ciliwung w Dżakarcie. Jego cztery bastiony nosiły nazwy Diamant i Robijn na południu oraz Parel i Saphier na północy; brama Waterpoort od strony morza i Landpoort od strony lądu służyły jako wejścia. Całość otaczała fosa, a wewnątrz stały dwukondygnacyjna rezydencja gubernatora generalnego, kaplica, domy starszych kupców i drukarnia.
Twierdza została wybudowana w 1620 roku po tym, jak Holenderska Kompania Wschodnioindyjska przejęła kontrolę nad Jayakartą i ustanowiła tutaj swoją bazę regionalną. Została znacznie rozbudowana w 1629 roku, aby wzmocnić obronę przed zagrożeniami ze strony otaczającego sułtanatu.
W zamku znajdowały się kaplica, drukarnia i kwatery starszych kupców, a w jego murach przetrzymywano niewolników. Były gubernator generalny Adriaan Valckenier spędził około dziesięciu lat uwięziony w lochu bastionu Robijn aż do śmierci. Miejsce to do dziś nazywa się Kota Inten, czyli Diamentowa Twierdza.
Teren pozostaje dziś niezabudowany pod opieką rządu prowincji Jakarta, z pracami archeologicznymi odkrywającymi fundamenty ceglane wykopalane około dwa metry pod ziemią. Odwiedzający mogą eksplorować pierwotny układ poprzez odsłonięte fundamenty, które ujawniają, jak twierdza była zaplanowana.
Przed 1874 rokiem wszystkie cztery bastiony zamku Batavia były jeszcze nienaruszone; od 1874 roku zniknęły całkowicie. Bastiony nosiły nazwy Diamant i Robijn na południu oraz Parel i Saphier na północy. W latach osiemdziesiątych XX wieku część terenu nazywano jeszcze Kota Inten, czyli Fortecą Diamentową.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 94 308 współtwórców z całego świata.