Goldfields Water Supply Scheme

Goldfields Water Supply Scheme to system rurociągów łączący Mundaring Weir w pobliżu Perth przez 566 kilometrów z Kalgoorlie, dostarczający wodę ponad 100 000 mieszkańcom regionu Eastern Goldfields. Wzdłuż trasy znajduje się osiem stacji pomp, z czego sześć oryginalnych obiektów napędzanych parą jest nadal zachowanych jako działające części systemu.

Inżynier C.Y. O'Connor ukończył system w 1903 roku, aby zaspokoić pilne potrzeby wodne podczas gorączki złota w Australii Zachodniej. Ukończenie umożliwiło trwałe osadnictwo w obszarach górniczych i zapewniło przetrwanie miejscowości w suchym wnętrzu lądu.

Nazwy stacji pomp wzdłuż trasy przypominają pionierskie czasy górnictwa i pokazują, jak woda w ogóle umożliwiła osadnictwo w głębi lądu. Dziś w kilku stacjach można jeszcze zobaczyć stare maszyny i zrozumieć, jak złożone było zaopatrzenie w wodę dla odległych pól złota.

Niektóre stacje pomp są otwarte dla zwiedzających i oferują wgląd w historyczną pracę inżynieryjną, podczas gdy inne nadal aktywnie pompują wodę. Obiekty leżą wzdłuż odległych dróg między Perth a Kalgoorlie, więc konieczne jest planowanie podróży w głąb kontynentu.

American Society of Civil Engineers nadało projektowi tytuł International Historic Civil Engineering Landmark ze względu na jego osiągnięcia techniczne. W momencie ukończenia był to najdłuższy rurociąg wody słodkiej na świecie i był uważany za techniczne ryzyko, które wielu uważało za niemożliwe.

Lokalizacja: Western Australia

Założenie: 1903

Współrzędne GPS: -30.95300,121.16400

Najnowsza aktualizacja: 5 grudnia 2025 o 23:28