Olkaria, Geotermalna góra wulkaniczna w hrabstwie Nakuru, Kenia.

Olkaria to wulkanicze wysokie płaskowyże w hrabstwie Nakuru z wieloma stożkami wulkanicznymi i starożytnymi przepływami lawy tworzącymi szorstki, ciemny krajobraz. Para i gorące źródła wydobywają się z ziemi, ujawniając aktywną energię geotermalną pod powierzchnią.

Pierwsze poszukiwania geotermalne w Olkarii rozpoczęły się w 1955 roku, a dwa odwierty testowe wykonane do 1959 roku okazały się nieudane. W 1967 roku wykonano 27 płytkich odwiertów o głębokości do 61 metrów, z których część emitowała parę. Od 1970 roku KenGen i Program Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju badały i eksploatowały złoże, a komercyjna produkcja energii rozpoczęła się w lipcu 1981 roku wraz z turbogeneratorem Mitsubishi o mocy 15 MW, pierwszą geotermalną elektrownią w Afryce.

Nazwa Olkaria pochodzi z języka Masajów, a pole wulkaniczne leży w Parku Narodowym Hell's Gate, gdzie w ramach rozbudowy Olkaria IV, zatwierdzonej po ocenie oddziaływania na środowisko i społeczeństwo, przesiedlono społeczności Masajów. W wąwozie Njorowa, wąskim kanionie zwanym też Hell's Gate, wydobywają się fumarole; wyżłobiła go woda z wyższego wówczas jeziora Naivasha.

Kompleks geotermalny i elektrownie leżą w parku narodowym Hell's Gate, około 120 km od Nairobi. Wąski wąwóz Njorowa, z klifami do 200 m wysokości, przecina północ-południe wschodnią część pola wulkanicznego. W wąwozie wydobywają się fumarole parowe, więc przy czynnych otworach należy trzymać się oznakowanego terenu.

Pierwsze poszukiwania geotermalne w Olkarii rozpoczęto w 1955 roku, a dwa odwierty próbne wykonane do 1959 roku okazały się nieudane. Komercyjna produkcja energii ruszyła w lipcu 1981 roku dzięki turbogeneratorowi Mitsubishi o mocy 15 MW — pierwszej elektrowni geotermalnej w Afryce. Para pochodzi ze stref produkcyjnych na głębokości od 750 do 1300 metrów, gdzie temperatura sięga 340 °C.