Wąwóz Olduvai, Stanowisko archeologiczne w Obszarze Chronionym Ngorongoro, Tanzania

Olduvai Gorge to wąwóz o stromych ścianach, długi na około 48 km, we wschodnich równinach Serengeti, wcięty do 90 m w plejstoceńskie dno jeziora. Jego ściany odsłaniają sekwencję stratygraficzną osadów jeziornych, aluwialnych i rzecznych z przewarstwieniami tufów wulkanicznych, podzieloną na warstwy I–V oraz warstwy Masek, Ndutu i Naisiusiu. Muzeum Olduvai Gorge, 5 km za pomnikiem, prezentuje ekspozycje o wąwozie i jego skamieniałościach.

Niemiecki geolog Hans Reck rozpoczął wykopaliska naukowe w 1913 roku, odkrywając szczątki wczesnych ludzi, które wzbudzły zainteresowanie światowe pochodzeniem człowieka. Te odkrycia ujawniły, jak ludzie żyli i rozwijali swoją technologię w tym miejscu.

Nazwa pochodzi od masajskiego słowa oldupai, oznaczającego wschodnioafrykański dziki sisal (Dracaena hanningtonii), rosnący w całym wąwozie. Roślina magazynuje wodę i jest żuta przez słonie oraz Masajów, gdy brakuje wody. Niemieccy badacze z początku XX wieku błędnie zapisali nazwę jako Olduvai; obecnie rząd Tanzanii woli Oldupai na znakach drogowych.

Miejsce znajduje się na terenie chronionego obszaru i wymaga przygotowania, takiego jak solidne buty i ochrona słoneczna na nierównym terenie. Najlepszy czas na wizytę to miesiące, gdy pogoda jest bardziej sucha i ścieżki łatwiej się przemierza.

Boczny wąwóz, który łączy się z głównym korytem 8 km od wylotu, biegnie wzdłuż brzegu prehistorycznego jeziora, a opady popiołu wulkanicznego z Olmoti i Kerimasi zamknęły skamieniałości w osadzie. Ignimbryt Naabi u podstawy serii datowano na około 2 mln lat.