Engaruka, Stanowisko archeologiczne i chroniony zabytek w dystrykcie Monduli, Tanzania

Engaruka to stanowisko archeologiczne z tarasami wyłożonymi kamieniem i kanałami irygacyjnymi, które rozciągają się po zboczach krawędzi Wielkiego Rowu w północnej Tanzanii. Pozostałości obejmują platformy uprawne, kanały kamienne i ślady osadnictwa rozrzucone na szerokim terenie.

Rolnicza społeczność epoki żelaza zbudowała osadę na zboczach Rift Valley w XV wieku; mogła ona pomieścić kilka tysięcy osób. Engaruka została opuszczona najpóźniej w połowie XVIII wieku, prawdopodobnie między 1700 a 1750 rokiem, gdy zmniejszył się przepływ rzeki Engaruka i innych strumieni spływających z wyżyn Ngorongoro. Tradycje Iraqw wiążą odejście z konfliktami z podgrupą Barbaig ludu Datoga, a Masajowie zastali Iraqw już tam osiedlonych, gdy w XVIII wieku weszli do regionu.

Miejsce pokazuje, jak społeczność rolnicza organizowała wodę i ziemię, aby żyć w tej okolicy. Pozostałości fizyczne ujawniają pracę i wiedzę, jakie ludzie włożyli w te tereny.

Ruiny leżą przy współczesnej wsi Engaruka w dystrykcie Monduli, w regionie Arusha. Miejscowi Masajowie oprowadzają odwiedzających po kamiennych kanałach i tarasach. Stanowisko jest wpisane na listę narodowych miejsc historycznych Tanzanii; dojazd odbywa się drogą z dystryktu, a teren jest suchy, otwarty i odsłonięty, więc trzeba zabrać wodę i ochronę przed słońcem.

Mieszkańcy zbudowali sprytny system wodny z kanałami z ciosanego kamienia, który przynosił wodę z Crater Highlands na pola. Ta umiejętność techniczna pozwoliła społeczności żywić tysiące ludzi w suchym krajobrazie.