Hydrogen Epoch of Reionization Array, Obiekt radioteleskopu w regionie Karoo, Republika Południowej Afryki

Hydrogen Epoch of Reionization Array (HERA) to radioteleskop interferometryczny złożony z 350 stałych anten, z których każda ma dipol krzyżowy zawieszony nad 14-metrową czaszą paraboliczną z siatki drucianej. 318 anten tworzy sześciokątny rdzeń o średnicy 300 metrów; 32 dalsze anteny stoją na obrzeżach. Anteny z drewna i rur PVC są skierowane w zenit i zbierają łącznie 54 000 m².

HERA powstał jako prekursor Square Kilometre Array, kierowany przez głównego badacza Aarona Parsonsa, aby wykrywać przesuniętą ku czerwieni emisję wodoru 21 cm z epoki rejonizacji. Następuje po wcześniejszych instrumentach, takich jak PAPER, LOFAR i Murchison Widefield Array, które jako pierwsze szukały tego sygnału. HERA jest jednym z czterech prekursorów SKA, obok MeerKAT, ASKAP i MWA.

HERA jest jednym z czterech teleskopów prekursorowych Square Kilometre Array, obok MeerKAT w Republice Południowej Afryki oraz ASKAP i Murchison Widefield Array w Australii Zachodniej. Kierownikiem projektu jest Aaron Parsons, a macierz stoi w Karoo koło Carnarvon, w słabo zaludnionym miejscu wybranym po to, by sygnały radia FM i telewizji nie zakłócały pasma 50–250 MHz.

HERA nie jest udostępniona zwiedzającym; stoi na słabo zaludnionej pustyni Karoo koło Carnarvon, wybranej, by odsunąć sygnały FM i telewizyjne od pasma 50–250 MHz. Obserwacje prowadzi się nocą i z pominięciem płaszczyzny Drogi Mlecznej, co daje roczne okno badawcze trwające około czterech miesięcy. 318 anten rdzenia wypełnia sześciokąt o średnicy 300 metrów, a 32 anteny peryferyjne stoją dalej.

Każda antena to dipol krzyżowy zawieszony nad 14-metrowym zwierciadłem parabolicznym z siatki drucianej, zbudowanym z drewna i rur PVC. Rozmiar zwierciadła dobrano tak, aby fale stojące w konstrukcji wypadały poniżej 50 MHz, poza obserwowanym przez HERA pasmem 50–250 MHz.