Convento e Igreja de Nossa Senhora do Carmo, Kompleks kościelny w Olindzie, Brazylia.

Convento e Igreja de Nossa Senhora do Carmo to kompleks kościoła i klasztoru w Olindzie z głównym ołtarzem zawierającym trzy nisze, w tym barokowy wizerunek patronki i posągi Świętych Eliasza i Elizeusza. Przestrzenie łączą architekturę religijną z elementami dekoracyjnymi z wielu wieków.

Karmelici osiedlili się w Olindzie około 1580 roku przy pustelni Santo Antônio i São Gonçalo, gdzie rozpoczęto budowę kościoła i klasztoru. Wojska holenderskie zniszczyły miasto w 1631 roku, poważnie uszkadzając kompleks. Po wypędzeniu najeźdźców w 1654 roku bracia wrócili do ruin i rozpoczęli odbudowę; prace wewnętrzne zaczęły się w 1704 roku, a wieżę południową ukończono w 1726 roku.

Kościół wyposażony jest w drewniane krzesła dla chóru i kilka obrazów olejnych na drewnie namalowanych przez zakonników, reprezentujących religijną sztukę okresu kolonialnego. Te dzieła pozostają ważne dla wizualnego charakteru wnętrza.

Kościół stoi na historycznym wzgórzu Olindy, kilka kroków od Alto da Sé i pozostałych kolonialnych zabytków miasta. Południowa wieża, ukończona w 1726 r., oraz krzyż wzniesiony przed nim w 1704 r. wyznaczają główne wejście. Zwiedzanie odbywa się pieszo po kościele i zachowanych pomieszczeniach klasztornych.

Dzwonnica została ukończona w 1726 roku i stoi po stronie południowej z elementami architektonicznymi ze szkoły manierystycznej Vignioli. Ta wieża wykazuje mieszankę tradycji artystycznych z różnych okresów.