Basilica and Monastery of St. Benedict, Olinda, Klasztor benedyktyński i bazylika w Olinda, Brazylia
Bazylika i klasztor św. Benedykta w Olindzie mają fasadę z białego stiuku z falistym szczytem zwieńczonym kamiennym krzyżem i rzeźbionym herbem. Nad środkowym portalem znajduje się okrągłe okno w kamiennej oprawie, a po jego prawej stronie prostokątne okno. Po prawej stoi kwadratowa wieża z łukowym otworem i kopułą, po lewej niższa część wieży. Kościół według projektu mistrza murarskiego Francisco Nunesa Soaresa ukończono w 1761 roku.
Zakon benedyktynów przybył do Pernambuco w 1586 roku na zaproszenie Jorge de Albuquerque Coelho i osiadł na działce kupionej 27 października 1597 roku; pierwszy klasztor ukończono w 1599 roku. Pożar podczas najazdu holenderskiego zniszczył go w 1631 roku, ocalał jedynie archiwum; mnisi odbudowali klasztor i wznowili działalność w 1656 roku. Obecny kościół rozpoczęto około 1660 roku i ukończono w 1761 roku; w 1998 roku Jan Paweł II podniósł go do godności bazyliki mniejszej.
Główna kaplica wykazuje rzemiosło z północy Portugalii poprzez szczegółowy ołtarz i górne galerie, odzwierciedlając sposób, w jaki wspólnoty benedyktyńskie ceniły piękno w swoich przestrzeniach modlitwy. Odwiedzający mogą dzisiaj zobaczyć te same pokoje religijne, które monachowie i pielgrzymi doświadczali przez wieki.
Miejsce znajduje się na stromym wzgórzu, dlatego odwiedzający powinni być przygotowani na zmianę wysokości i nosić solidne buty. Nabożeństwa odbywają się regularnie, a wnętrza są otwarte do obejrzenia w wyznaczonych godzinach.
W 2001 roku cały główny ołtarz został rozebrany na potrzeby restauracji, a później wystawiony w Muzeum Guggenheima w Nowym Jorku. To międzynarodowe uznanie pokazało, jak ważna była artystyczna jakość tego dzieła na skalę światową.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 037 współtwórców z całego świata.