Centro Histórico do Recife, Dzielnica kolonialna w Recife, Brazylia

Centro Histórico do Recife rozciąga się na wyspie dawnego Recife, gdzie powstała osada Ribeira de Mar dos Arrecifes dos Navios, oraz w sąsiednich dzielnicach Santo Antônio, Santo Amaro, São José i Boa Vista. Wyspę ogranicza od wschodu Ocean Atlantycki, a od zachodu ujścia rzek Beberibe i Capibaribe; z resztą miasta łączą ją cztery mosty: Limoeiro, Buarque de Macedo, Maurício de Nassau i 12 de Setembro, dawny Ponte Giratória. Jego barokowe kościoły, klasztory i neoklasyczne pałace, takie jak Teatro de Santa Isabel i Mercado de São José, stoją w tych dzielnicach.

Recife powstało w 1537 roku wokół największego portu eksportowego cukru w kolonialnej Brazylii i rozwinęło się dopiero po holenderskim najazdzie w 1630 roku, gdy stało się siedzibą Nowej Holandii i wyprzedziło zniszczoną przez Holendrów Olindę. Panowanie holenderskie zakończyło się ich wypędzeniem w 1654 roku. Ponieważ Recife nigdy nie było portugalską stolicą kolonialną, jego barokowe kościoły finansowali zamożni kupcy i właściciele plantacji trzciny cukrowej.

Barokowe kościoły dzielnicy historycznej finansowali zamożni kupcy i właściciele młynów cukrowych, a nie kolonialna diecezja, ponieważ Recife nigdy nie było portugalską stolicą kolonialną. Igreja Matriz do Santíssimo Sacramento de Santo Antônio i Concatedral de São Pedro dos Clérigos należą do świątyń wpisanych do rejestru IPHAN. Synagoga Kahal Zur Israel, pierwsza w obu Amerykach, mieści dziś przestrzeń kulturalną w dzielnicy Recife Antigo.

Centrum historyczne obejmuje dzielnice Recife, Santo Antônio, São José i Boa Vista, a stara wyspa Recife jest połączona z lądem czterema mostami: Limoeiro, Buarque de Macedo, Maurício de Nassau i 12 de Setembro. Przejście pieszo między kościołami, pałacami i Marco Zero zajmuje czas, więc trasę lepiej układać dzielnicami niż wielokrotnie przekraczać Capibaribe.

Synagoga Kahal Zur Israel przy Rua do Bom Jesus w dzielnicy Recife Antigo jest w źródłach określana jako pierwsza synagoga obu Ameryk. Budynek mieści dziś centrum kultury żydowskiej Kahal Zur Israel, gdzie zwiedzający mogą zobaczyć mykwę (rytualną łaźnię) odkrytą podczas prac restauratorskich.