Basilica and Convent of Nossa Senhora do Carmo, Bazylika rzymskokatolicka w Santo Antônio, Recife, Brazylia.

Bazylika i Klasztor Nossa Senhora do Carmo to kościół katolicki rzymski w dzielnicy Santo Antônio, który odzwierciedla portugalskie tradycje architektoniczne i dziedzictwo. Budynek posiada wiele ołtarzy w wnętrzu, ozdobne rzeźbione detale na fasadzie oraz ceramiczne kafelki w całym jego wnętrzu.

Kapitan Diogo Cavalcanti Vasconcelos rozpoczął kościół w 1665 r., finansując kaplicę główną bez królewskiego pozwolenia, wydanego dopiero 8 marca 1687 r. Klasztor ukończono w 1730 r., nawę w 1742 r., dzwon zawieszono w 1754 r., a fasadę ukończono w 1767 r. W 1817 r. gubernator Luís do Rego Barreto zamienił klasztor na koszary i szpital; wrócił do karmelitów w 1846 r.

W 1909 r. Matkę Boską z Góry Karmel ogłoszono patronką Recife, a 21 września 1919 r. ukoronowano ją kanonicznie dekretem papieża Benedykta XV. Karmelici w 1584 r. urządzili pierwsze brazylijskie święto ku jej czci, po założeniu pierwszego klasztoru w Olindzie. W 2001 r. odrestaurowano stalle z jacarandy i sześć paneli ze świętymi.

Zespół znajduje się w Santo Antônio, historycznym centrum Recife, a wejście do kościoła wychodzi na Largo do Carmo. Lewa wieża wznosi się na czterech kondygnacjach do około 50 metrów i jest widoczna z kilku okolicznych ulic. Wnętrze otwarto ponownie 6 lipca 2001 roku po trzech latach renowacji, podczas której usunięto późniejsze przemalowania rzeźb.

Na dziedzińcu kościoła wystawiono głowę Zumbiego dos Palmares, przywódcy Quilombo dos Palmares, aż do całkowitego rozkładu. Frei Caneca złożył tu śluby zakonne i przyjął święcenia kapłańskie; przypuszcza się, że jest pochowany w klasztorze, choć dokładne miejsce pozostaje nieznane.