Church of Saint Francis of Assisi, Kolonialny zabytek religijny w Diamantinie, Brazylia.

Kościół Świętego Franciszka z Asyżu stoi na rogu ulic São Francisco i Macau de Cima, na podwyższeniu ponad poziomem ulicy, do którego prowadzą monumentalne kamienne schody. Fasada główna ma fronton z wolutami i jedną boczną wieżę, pomalowane na niebiesko, czerwono i żółto. Plan w kształcie litery T obejmuje nawę, prezbiterium flankowane zakrystią i konsystorzem oraz chór, a poziomy posadzki wznoszą się ku ołtarzowi.

Czcigodny Trzeci Zakon św. Franciszka z Asyżu powstał w osadzie Tijuco w 1762 roku, a budowę kościoła rozpoczęto w 1766 roku, finansując ją darowiznami braci i wiernych. Prace uznano za zakończone pod koniec 1830 roku. W 1949 roku IPHAN wpisał kościół do rejestru zabytków, a nadal służy on kultowi katolickiemu.

Wewnętrzne złocenia i iluzjonistyczne malowidło sufitu kaplicy głównej przypisuje się José Soaresowi de Araújo. Ambona, łuk tęczowy i ołtarz główny noszą tę złoconą dekorację, a bielone elewacje zachowują niebieskie, czerwone i żółte obramowania. Trzeci Zakon św. Franciszka z Asyżu, założony w Tijuco w 1762 roku, sfinansował budowę z datków braci i wiernych.

Kościół stoi na rogu Rua São Francisco i Rua Macau de Cima, w pobliżu Praça Juscelino Kubitschek, na podwyższonej platformie, do której prowadzą monumentalne kamienne schody. Podłoga wnętrza wznosi się stopniami od nawy do ołtarza głównego, więc należy liczyć się z nierównymi poziomami. To nadal czynny kościół katolicki, dlatego zwiedzanie może być ograniczone podczas nabożeństw.

Struktura łączy północne tradycje barokowe Portugalii z lokalnymi technikami budowlanymi wykorzystującymi drewno i glinę. Ta kombinacja pokazuje, jak metody europejskie i brazylijskie połączyły się w okresie kolonialnym, tworząc coś odrębnego.