Church of Our Lady of Mount Carmel, Kościół kolonialny w Diamantina, Brazylia.

Kościół Naszej Pani Góry Karmelskiej ma pojedynczą wieżę umieszczoną z tyłu budynku, co jest rozwiązaniem rzadkim w tym regionie. Jego fasada wykonana jest tradycyjną techniką z drewna i gliny, z wystającym gzymsem wygiętym wokół okulusa oraz prostokątnym frontonem otoczonym wolutami, zwieńczonym daszkiem z dachówek i krzyżem. Sufit prezbiterium (1766) przedstawia Maryję przekazującą szkaplerz świętemu Szymonowi Stockowi.

Budynek pochodzi z okresu kolonialnego, gdy Diamantina była ważnym centrum wydobycia diamentów, a struktury religijne stanowiły serce życia społecznego w osadzie. Miejsce otrzymało oficjalne uznanie jako krajowa strona dziedzictwa w 1940 roku, potwierdzając jego znaczenie w brazylijskiej historii architektury.

Trzeci Zakon Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel został tu założony 22 marca 1759 roku, po tym jak bracia profesowie z Ouro Preto poprosili o możliwość utworzenia własnego zakonu w Arraial do Tejuco. Pierwszy zarząd, wybrany 10 kwietnia 1759 roku, prowadził przeor João Fernandes de Oliveira, który zbudował kościół na własny koszt i przekazał go zakonowi aktem z 6 lipca 1765 roku.

Kościół położony jest w centrum Diamantiny i jest łatwo dostępny pieszo podczas eksploracji historycznych ulic miasta. Odwiedzający zazwyczaj mogą wejść w ciągu dnia i powinni nosić odpowiednią odzież, aby szanować religijny charakter miejsca.

Jedyna wieża stoi z tyłu kościoła, a nie na fasadzie, co jest nietypowym rozwiązaniem w architekturze sakralnej tego regionu. Namalowany w 1766 roku sufit prezbiterium przedstawia Maryję przekazującą szkaplerz świętemu Szymonowi Stockowi, w szarościach z drobnymi złotymi akcentami, które nadają mu wygląd pracy złotniczej.