Outeiro de Santa Catarina, Wzgórze dziedzictwa w centrum Santos, Brazylia.

Outeiro de Santa Catarina to skalna pozostałość wzgórza, na którym powstało Santos, zwieńczona dziś zamkowym domem zbudowanym około 1900 roku dla włoskiego lekarza João Éboli według projektu Frederico Gambary. Budowla ma trzy poziomy połączone schodami i dostosowuje się do nachylenia skały; ostrołukowe drzwi i okna, blanki oraz machikuły nadają jej wygląd średniowiecznego zamku, być może wzorowanego na architekturze rodzinnych Włoch Éboli.

Luís de Góis i jego żona Catarina de Aguillar wznieśli w XVI wieku pierwszą kaplicę świętej Katarzyny Aleksandryjskiej u podnóża wzgórza; już w 1543 roku działała obok niej pierwsza Santa Casa. Angielski korsarz Thomas Cavendish splądrował osadę w 1591 roku i kaplica została zniszczona. Drugą kaplicę, odbudowaną na szczycie, rozebrano między 1880 a 1884 rokiem, a włoski lekarz João Éboli kazał w 1900 roku wznieść swój zamkowy dom na pozostałej skale.

Wzgórze to miejsce założenia Santos: pierwsza kaplica pod wezwaniem św. Katarzyny Aleksandryjskiej, zbudowana przez Luísa de Góis i Catarinę de Aguillar, stała u jego podnóża, a od 1543 roku działał przy niej pierwszy szpital Santa Casa. Figurę świętej, wrzuconą do morza przez Thomasa Cavendisha w 1591 roku, wydobyli z wody niewolnicy w 1663 roku; dziś znajduje się w Muzeum Sztuki Sakralnej.

Budynek stoi na skale pozostałej po wzgórzu, w miejscu, gdzie według przekazu Brás Cubas założył podwaliny osady w 1543 roku. Jego trzy poziomy łączą dopasowane do zbocza schody, więc zwiedzanie oznacza wchodzenie po stopniach. Wzgórze z czasem ścięto, a jego kamień posłużył do brukowania ulic miasta.

Tablica umieszczona w 1902 roku na pozostałej skale głosi, że Brás Cubas założył tu podwaliny osady i w 1543 roku ufundował Szpital Misericórdia. Figurę świętej Katarzyny, wrzuconą do morza przez Cavendisha w 1591 roku, wydobyto w 1663 roku i dziś można ją oglądać w Muzeum Sztuki Sakralnej.