Inti Huasi, Kopuła lawowa w departamencie Coronel Pringles, Argentyna.

Inti Huasi to kopuła lawy w centralnym paśmie górskim San Luis, charakteryzująca się typowymi formacjami skalnymi andezytowymi i strukturami geologicznymi pochodzenia wulkanicznego. Formacja wyraźnie pokazuje ślady aktywności wulkanicznej i wyróżnia się w otaczającym krajobrazie.

Naukowy zapis jaskini zaczyna się w 1875 roku, gdy niemiecki geolog Luis Brackebusch wspomniał o niej w swoim opracowaniu pasm Sierras de San Luis; wówczas schronienie służyło jako zagroda dla bydła, kóz i koni, których odchody utworzyły grubą warstwę osadu. W 1948 roku prace drogowe na zboczu wzgórza Intihuasi odsłoniły narzędzia kamienne i kościane, malowidła naskalne oraz szczątki ludzkie, a Alberto Rex González kierował wykopaliskami od 1951 roku. Datowania radiowęglowe dolnych warstw, pierwsze wykonane w Argentynie, ustaliły najstarsze osadnictwo ludzkie na 6200 r. p.n.e.

Nazwa Inti Huasi pochodzi z keczua: inti (słońce) i wasi (dom), ale nadano ją po hiszpańskim podboju w XVII wieku, gdy chrześcijańscy misjonarze używali keczua w katechezie. Nie odnosi się do ludu Henia-Kamiare, który stworzył to stanowisko; jego pierwotna nazwa pozostaje nieznana.

Miejsce znajduje się około 20 kilometrów od La Carolina w górskim terenie, który wymaga podstawowego przygotowania przed wizytą. Zaplanuj z wyprzedzeniem i weź odpowiedni sprzęt, ponieważ teren jest trudny i warunki mogą się zmieniać w zależności od pory roku.

W 1948 roku, przy wytyczaniu drogi do stanowiska u podnóża wzgórza Intihuasi, odsłonięto liczne przedmioty kamienne, narzędzia kościane, malowidła naskalne i szczątki ludzkie. Odkrycie to sprawiło, że kierowanie wykopaliskami w 1951 roku powierzono Alberto Rexowi Gonzálezowi.