Lagunas de Guanacache, Desaguadero y del Bebedero, System lagun w środkowo-zachodniej Argentynie

Lagunas de Guanacache, Desaguadero y del Bebedero tworzą połączoną sieć jezior słodkowodnych i terenów bagnistych rozciągniętych na kilka prowincji. System zasilany jest przez dwie główne rzeki i pełni funkcję naturalnego zbiornika wodnego oraz systemu drenarskiego dla tego regionu.

Huarpe osiedlili się na brzegach lagun od około VI wieku, łowiąc ryby i pływając po płytkiej wodzie. Hiszpańskie encomiendy wyludniły ten obszar od XVI wieku. Duże zapory zbudowane na początku XX wieku w górnym biegu rzek Mendoza i San Juan odcięły dopływ wody i skłoniły do wyjazdu niemal wszystkich pozostałych mieszkańców. Obszar uznano za teren Ramsar 14 grudnia 1999 r. (580 000 ha), a 5 czerwca 2007 r. powiększono do 962 370 ha wraz z San Luis i parkiem narodowym Sierra de las Quijadas.

Huarpe osiedlili się na brzegach lagun od około VI wieku, łowiąc ryby i pływając łodziami z trzciny podobnymi do caballitos de totora z jeziora Titicaca. Hiszpańskie encomiendy wyludniły region, a wielkie tamy XX wieku wygnały niemal wszystkich pozostałych mieszkańców. Dziś około 4000 osób uznaje się za Huarpe „laguneros”.

Laguny znajdują się w suchym regionie, gdzie infrastruktura jest ograniczona, więc wizyta wymaga przygotowania. Warto korzystać z lokalnych przewodników, którzy znają teren i potrafią wskazać najlepsze punkty obserwacyjne.

Obszar wpisano na listę Ramsar w 1999 roku z powierzchnią 580 000 hektarów w prowincjach Mendoza i San Juan; 5 czerwca 2007 roku dołączenie San Luis zwiększyło ją do 962 370 hektarów i utrwaliło obecną nazwę. W granicach obszaru chronionego leżą park narodowy Sierra de las Quijadas i Salinas del Bebedero.