Santuario Nacional del Corazón de Jesús, Montevideo

Santuario Nacional del Corazón de Jesús to kościół w stylu Renesansu Bizantyjskiego na wzgórzu Cerrito de la Victoria z ceglanych ścian i charakterystycznymi wieżami. Budynek czerpie inspirację architektoniczną z Hagia Sophia i Sacré-Cœur w Paryżu, stanowiąc dominujący element krajobrazu Montevideo.

Budowa kompleksu religijnego rozpoczęła się w 1919 r. pod kierunkiem architektów Ernesto Vespignani, Elzeario Boix i Horacio Terra Arocena i zakończyła się w 1926 roku. Projekt powstał podczas okresu intensywnego rozwoju miasta i ekspansji religijnej w Montevideo.

Świątynię wyznaczono na narodowe miejsce religijne przez arcybiskupa Mariano Solera w 1898 roku i pozostaje ona ważnym ośrodkiem duchowego życia. Odwiedzający mogą dostrzec, jak to miejsce nadal pełni rolę w codziennych praktykach wiary ludzi w Montevideo.

Budynek znajduje się na Basilio Araujo 6088, gdzie zbiegają się García de Zúñiga, N. Ortiz i Bruno Méndez, wysoko na wzgórzu. Jego podniesiona lokalizacja sprawia, że jest łatwo widoczny z wielu stron miasta i służy jako jasny punkt orientacyjny.

Rozległe użycie cegły jako materiału podstawowego nadaje tej dużej strukturze charakterystyczną solidność i ciepło, rzadko spotykane w monumentalnych budynkach religijnych. Ten wybór materiałów, niezwykły dla kompleksu tej skali, stał się definiującą cechą jego wyglądu.