San Martín Palace, Pałac ceremonialny Ministerstwa Spraw Zagranicznych w Retiro, Buenos Aires, Argentyna

Pałac San Martín to pałac w stylu Beaux-Arts naprzeciw Plaza San Martín w dzielnicy Retiro w Buenos Aires. Jego jasnoszare fasady pokryto materiałem imitującym kamień, z kanelowanymi pilastrami i zdobionymi kapitelami podtrzymującymi wystający gzyms, nad którym wznosi się łupkowy dach mansardowy z okrągłymi oknami dachowymi. Wysokie okna z żaluzjowymi okiennicami otwierają się za kutymi balkonami na kamiennych wspornikach, a parter ma poziome boniowanie.

Zaprojektowany przez Alejandro Christophersena w 1905 roku dla Mercedes Castellanos de Anchorena pałac wznoszono od 1909 roku, a rodzina Anchorena otworzyła go na stulecie niepodległości Argentyny. Przez dwadzieścia lat, gdy należał do rodziny, nazywano go Palacio Anchorena; w 1936 roku kupił go rząd argentyński i przeznaczył na siedzibę Ministerstwa Spraw Zagranicznych, zmieniając nazwę na Palacio San Martín. Po otwarciu gmachu Cancillería w 1993 roku pozostał siedzibą ceremonialną, a w 1994 roku uznano go za narodowy pomnik historii.

Pałac zawdzięcza nazwę placowi Plaza San Martín, przy którym stoi w dzielnicy Retiro; do 1936 roku nazywano go potocznie Palacio Anchorena, od rodziny, która go zamówiła. Dziś mieści Muzeum Dyplomacji Argentyńskiej oraz bibliotekę prawa międzynarodowego i historii stosunków międzynarodowych. W salonach wiszą XX-wieczne dzieła Antonia Berniego, Lino Enei Spilimberga, Pablo Curatelli Manesa i Roberto Matty oraz kolekcja sztuki prekolumbijskiej.

Pałac stoi naprzeciw Plaza San Martín w dzielnicy Retiro; dojazd zapewniają avenida Santa Fe i avenida del Libertador. Nie jest rezydencją, lecz ceremonialną siedzibą MSZ, więc nie jest otwarty do zwiedzania na co dzień — wstęp ogranicza się do uroczystości oficjalnych i okazjonalnych oprowadzań. W budynku działa Muzeum Dyplomacji Argentyńskiej.

Pałac mieści Muzeum Dyplomacji Argentyńskiej oraz bibliotekę poświęconą prawu międzynarodowemu i historii stosunków międzynarodowych. W jego wnętrzach znajduje się też kolekcja sztuki prekolumbijskiej i XX-wieczne dzieła Antonia Berniego, Pabla Curatelli Manesa, Lina Enei Spilimbergo i Roberta Matty. Od 1994 roku jest narodowym zabytkiem historycznym.