Cashibo

Cashibo to osada indiańska w regionie Aguaytía w Peru, rozproszona wśród społeczności wzdłuż rzek Aguaytía, San Alejandro i Súngaro. Terytorium charakteryzuje się gęstym lasem, gdzie tradycyjne praktyki i sposoby życia pozostają aktywne do dziś.

Społeczność stawił zorganizowany opór peruwiańskim siłom morskim podczas ekspedycji wojskowej w 1866 roku. Po 1930 roku fale chorób spowodowały poważny spadek liczby ludności, który znacznie ukształtował historię społeczności.

Kashibo mówią własnym językiem i łączą szacunek dla rzek, lasów i zwierząt z codziennym życiem, postrzegając przyrodę jako żywą i potężną. Odwiedzający zauważają tę więź poprzez sposób, w jaki społeczność użytkowuje ląd i się z nim odnosi.

Odwiedzający potrzebują zezwoleń od władz lokalnych i przywódców rdzennych przed wejściem na teren. Ważne jest szanowanie ustalonych protokołów i kodeksów postępowania społeczności.

Społeczność odrzuciła rządową propozycję rezerwatu i wybrała zamiast tego zachowanie niezależności. Ta decyzja pokazuje ich silną determinację, aby obrać własną ścieżkę i chronić swoją tożsamość.