Huayllay National Sanctuary, Rezerwat przyrody w Dystrykcie Huayllay, Peru.

Sanktuarium Narodowe Huayllay to obszar chroniony o powierzchni 6 815 hektarów na Meseta de Bombón w regionie Pasco w Peru, z pasmem Huayhuash w tle. Jego rdzeniem jest Bosque de Rocas, pole zerodowanej skały wulkanicznej na wysokości 4 100–4 600 m, gdzie wiatr, woda i dawne lodowce wyrzeźbiły bramy i figury; źródło termalne osiąga ponad 60 °C.

Formacje skalne pochodzą z początku ery kenozoicznej, gdy działalność wulkaniczna osadziła warstwy stwardniałego popiołu wulkanicznego, czyli ignimbrytu, na piaskowcu, wapieniu i zlepieńcu, tworząc płaskowyż. Około 20 000 lat temu, podczas ostatniego zlodowacenia, powtarzające się zamarzanie i rozmarzanie śniegu sprawiło, że woda roztopowa wnikała w szczeliny porowatego ignimbrytu i je powiększała, aż duże fragmenty skały wykruszyły się, pozostawiając zerodowane formy Bosque de Rocas.

Kamienny las sanktuarium kryje malowidła naskalne pozostawione przez dawnych mieszkańców płaskowyżu. Nazwa Huayllay pochodzi z keczua: waylla znaczy zielona łąka i odnosi się do traw rosnących między skałami. Pośrodku kamiennego lasu bije źródło termalne, którego woda na wysokości 4000 m ma ponad 60 °C.

Rezerwat znajduje się na dużej wysokości w górskim regionie, gdzie temperatury znacznie spadają, dlatego niezbędne jest ciepłe i warstwowe ubranie. Solidne obuwie jest ważne ze względu na nierówny skalny teren na całym terenie.

Naturalna erozja nadała skalom kształt przypominający figury ludzkie, zwierzęta i formy architektoniczne. Odwiedzający spędzają często czas na identyfikowaniu tych nieoczekiwanych podobieństw rozsianych po krajobrazie.