Quinta de Presa

Quinta de Presa to dwupiętrowy pałac w Rímac z architekturą barokową i wpływami francuskimi, wykazujący jasnobarwne powierzchnie zewnętrzne. Majątek został zaplanowany jako wiejski azyl z wieloma pokojami i pomieszczeniami rozmieszczonymi wokół głównego budynku.

Teren zaczął jako młyn należący do Isabel de la Presa od 1727 roku, ale został później przekształcony przez Pedro José Carrillo de Albornoza w rezydencję wypoczynkową. Ta transformacja miała miejsce w szczycie bogactwa kolonialnego limeńskiej górnej klasy.

Pałac odzwierciedla gust kolonialnej elity limuańskiej, która podziwiała europejskie projekty i adaptowała je, używając lokalnego rzemiosła i materiałów. Pokoje zostały aranżowane jako schronienie, gdzie wyższa klasa mogła uciec od gwarów życia miejskiego.

Nieruchomość jest obecnie poddawana restauracji i pozostaje zamknięta dla odwiedzających, wspierana przez organizacje zajmujące się ochroną dziedzictwa. Podróżnicy powinni z góry sprawdzić obecny status dostępu i wszelkie przyszłe plany otwarcia.

Ten pałac jest jedynym francuskim domem wiejskim w stylu barokowym zbudowanym w dzielnicy Rímac w czasach kolonialnych. Ten rzadki styl architektoniczny stanowi niezwykły przykład tego, jak elita eksperymentowała z zagranicznymi trendami projektowymi w swoich prywatnych posiadłościach.