Church of Santa Catalina, Kościół kolonialny w centrum Cusco, Peru

Kościół i klasztor Santa Catalina to klasztor klauzurowych mniszek dominikańskich, położony 100 metrów na południowy wschód od Plaza de Armas w Cusco, na terenie inkaskiego Acllawasi. Kościół ma sklepienie kolebkowe oparte na łukach poprzecznych i kopułę nad kaplicą główną; klasztor z adobe i kamienia tworzą dwa wirydarze, w każdym z fontanną ufundowaną około 1678 roku przez biskupa Manuela de Mollinedo y Angulo.

Na terenie tym stał w czasach Inków pałac Acllawasi; po podboju działkę otrzymał licencjat Antonio de la Gama. W 1603 roku kupił ją biskup Fernando de Mendoza dla dominikanek ze Santa Catalina, których klasztor otwarto w 1605 roku. Pierwszy kościół według projektu Francisca de la Cueva powstał w latach 1610–1612, zniszczyło go trzęsienie ziemi w 1650 roku, a odbudowa trwała od 1651 do około 1669 roku.

Od 1975 roku klasztor pełni też funkcję muzeum ze stałą wystawą płócien szkoły z Cusco. Wśród pierwszych kandydatek była Melchora Clara Coya, prawnuczka Huayny Capac, przyjęta mimo przepisów ograniczających wstęp metyskom. W każdym z dwóch wirydarzy biskup Manuel de Mollinedo y Angulo kazał około 1678 roku zbudować fontannę.

Klasztor stoi około 100 metrów na południowy wschód od Plaza de Armas, na terenie inkaskiego Acllawasi. To wspólnota dominikanek klauzurowych: zwiedza się kościół i zbiór obrazów szkoły z Cusco, natomiast dwa wirydarze z fontannami z 1678 roku nie są swobodnie dostępne.

Budynki klasztorne są z adobe i kamienia, nie tylko z kamienia. Około 1678 biskup Manuel de Mollinedo y Angulo kazał zbudować fontannę w każdym z dwóch wirydarzy; od 1975 kompleks pełni też funkcję muzeum ze stałą wystawą płócien szkoły z Cusco.