Church of San Blas, Kościół barokowy w dzielnicy San Blas, Cusco, Peru

Kościół San Blas ma prostokątny plan z adobe, częściowo wzmocniony kamiennymi murami po trzęsieniu ziemi w 1650 roku. Ma dwoje drzwi: główne skierowane na zachód i boczne na południe, wychodzące na Plazoleta de San Blas. Kościół nie ma wieży, lecz espadañę z podstawą i trzema kondygnacjami dzwonnymi.

Kościół wzniesiono w 1544 roku za biskupstwa brata Juana Solano, drugiego biskupa Cusco, jako jedną z pierwszych pięciu parafii dla Indian, założonych przez koregedora Juana Polo de Ondegardo na rozkaz wicekróla Andrésa Hurtado de Mendozy. Stoi na miejscu inkaskiego sanktuarium poświęconego Illapie, bogu błyskawic, w dawnej dzielnicy T'oqokachi. Po trzęsieniu ziemi w 1650 roku jego adobowe mury częściowo wzmocniono kamieniem. Uchodzi za najstarszą parafię w Cusco.

Kościół stoi w dzielnicy San Blas, od dawna zamieszkałej przez rzemieślników prowadzących małe warsztaty w pobliskich uliczkach. W niedziele mieszkańcy gromadzą się przed kamiennym portalem przed mszą i po jej zakończeniu.

Dzielnica San Blas leży na wzgórzu powyżej centrum Cusco, a uliczki prowadzące do kościoła są strome i wybrukowane nierównym kamieniem. Wygodne buty są koniecznością, a wizyta rano pozwala cieszyć się lepszym naturalnym oświetleniem wnętrza.

Ambona jest rzeźbiona w drewnie cedrowym w hiszpańskim stylu churrigueresco i przypisywana rdzennej architektowi i rzeźbiarzowi Juanowi Tomásowi Tuyro Túpacowi; powstała na koszt biskupa Manuela de Mollinedo y Angulo. Kościół nie ma wieży: dzwony wiszą w trójkondygnacyjnej espadañie.