Vilcabamba, Stanowisko archeologiczne w peruwiańskiej Amazonii, Peru.

Vilcabamba, zwana także Espíritu Pampa, leży w pobliżu rzeki Chontabamba w dystrykcie Echarate, prowincji La Convención, regionie Cusco. Jego zrujnowane kamienne mury, zbudowane z grubo ciosanych szarobrązowych kamieni i pokryte mchem oraz paprociami, stoją wśród drzew i gęstego poszycia. W kilku murach znajdują się ciemne prostokątne otwory, a płaskie kamienne płyty leżą pod kątem na ziemi przed środkowym murem.

Miejsce służyło jako schronienie dla Manco Inki po jego odwrocie z Cusco w XVI wieku i pozostawało centrum oporu przeciw hiszpańskim konkwistadorom przez kilkadziesiąt lat. Badacze zidentyfikowali lokalizację dopiero w XX wieku po wiekach poszukiwań w regionie.

Nazwa w języku keczua Willkapampa znaczy „święta równina”; hiszpańscy kronikarze zapisali ją jako Vilcabamba, a ruiny noszą dziś nazwę Espíritu Pampa, „równina duchów”. Miejscowi znali tę nazwę, zanim Gene Savoy zidentyfikował stanowisko w 1964 roku.

Dotarcie do miejsca wymaga wielodniowych treków przez wilgotną dżunglę z przeprawami przez rzeki i stromymi podejściami, dlatego niezbędny jest sprzęt trekkingowy i dobra kondycja fizyczna. Większość odwiedzających rozpoczyna podróż w Cusco i organizuje wyprawę przez wyspecjalizowane agencje z doświadczonymi przewodnikami.

Miejsce zostało opuszczone po upadku ostatniego władcy Inków i zostało ponownie odkryte dopiero w XX wieku po tym, jak historycy szukali go przez dziesięciolecia. Niektóre bloki kamienne pokazują gałkowate występy, których nie można znaleźć nigdzie indziej w regionie andyjskim.