Saint Xavier of Nazca church, Kościół jezuicki w dystrykcie El Ingenio, Peru

Kościół San Javier de Nasca to opuszczona wiejska kaplica w San Javier w dystrykcie El Ingenio, w stylu XVIII-wiecznego baroku peruwiańskiego z elementami tubylczymi i hiszpańskimi. Wschodnia fasada ma dwie sześciokątne wieże, w jednej brązowy dzwon z 1746 roku, portal w łuku pełnym między parami kolumn, muszlową niszę i medalion z herbem jezuitów. Grube mury i ceglane sklepienie zamykają nawę długości ponad trzydziestu metrów; trzęsienie ziemi w 1942 roku zawaliło część sklepienia.

Kościół powstał w okresie, gdy jezuici zarządzali rozległymi winnicami i majątkami w Dolinie Ingenio, zanim zostali wygnani w 1767 roku. Ta ekspulsja oznaczała koniec ich wpływu ekonomicznego i religijnego w regionie.

Nazwa pochodzi od Hacienda San Javier, jak nazwano majątek podarowany przez Francisco Cabezasa; kościół ją zachował. Ornamentyka łączy pracę tubylczą i hiszpańską: 25 masek okrągłolicych, wrogo wyglądających wojowników pokrywa fasadę, a niektóre motywy nawiązują do misji jezuickich aż w Indiach. W kopule zakrystii wciąż można rozpoznać malowidła czterech ewangelistów.

Kościół jest opuszczony, a jego konstrukcja poważnie uszkodzona; po trzęsieniu ziemi w 1942 roku zawaliła się część ceglanego sklepienia. Pęknięcia sklepienia oraz ścian chóru i prezbiterium czynią wnętrze niebezpiecznym, dlatego ogląda się go z zewnątrz. Do krypty pod ołtarzem, mieszczącej 52 groby, prowadzą schody.

W sklepionej krypcie pod ołtarzem znajdują się 52 groby, przeznaczone w XVIII wieku dla miejscowych osobistości; pochowano tu francusko-argentyńskiego korsarza Hipólito Boucharda, po tym jak państwo peruwiańskie przyznało mu hacjendę po wypędzeniu jezuitów. Krypta ma pośrodku krematorium i okno, które ją wietrzy i doświetla.