Incapillo, Kaldera wulkaniczna w prowincji La Rioja, Argentyna.

Incapillo to kaldera o wymiarach 5 na 6 km w prowincji La Rioja w Argentynie, na wysokości około 5750 m n.p.m., najwyższa na świecie kaldera powstała w wyniku wulkanizmu eksplozywnego. Jej ściany o wysokości do 250 m przy głębokości około 400 m zbudowane są głównie z bogatego w pumeks ignimbrytu Incapillo. Czterdzieści kopuł lawowych o wysokości 100–600 m otacza ją z północnego zachodu na południowy wschód, a laguna Corona del Inca leży obok zmienionej kopuły w centrum.

Kaldera Incapillo powstała podczas erupcji ignimbrytu Incapillo 0,52 ± 0,03 i 0,51 ± 0,04 mln lat temu, która wytworzyła około 20,4 km³ osadu bogatego w pumeks i zagłębienie o wymiarach 5 × 6 km. Wulkanizm zaczął się po ustaniu aktywności pasa Maricunga, 50 km na zachód, sześć milionów lat temu, tworząc Monte Pissis, Cerro Bonete Chico i Sierra de Veladero. Późniejsze erupcje utworzyły około 40 kopuł lawowych, a w Sierra de Veladero wystąpił przepływ gruzowy.

Nazwa Incapillo oznacza w języku keczua „koronę Inki”; kaldera znana jest też jako Corona del Inca lub kaldera Bonete. Przedhiszpańskie ludy odwiedzały okoliczne szczyty, a obecnie krater jest promowany jako cel turystyczny, dostępny między grudniem a kwietniem.

Dostęp wymaga specjalistycznego sprzętu alpinistycznego i dobrej kondycji fizycznej ze względu na skrajną wysokość. Odwiedzający powinni przygotować się na izolowane warunki i cienkość powietrza.

Wewnątrz kaldery znajduje się jezioro na dużej wysokości położone obok zmienionego kopuły lawy. To ustawienie sugeruje, że ciepło może być wciąż aktywne poniżej powierzchni.