San Pedro de Alcántara, Chile, Zabytkowy kościół i typowa strefa w Paredones, Chile.

San Pedro de Alcántara to miejscowość w gminie Paredones, w regionie O'Higgins, powstała wokół klasztoru franciszkanów o tej samej nazwie. Kościół klasztorny, ukończony w 1725 roku, ma jedną nawę oświetloną czterema oknami w południowej ścianie i piątym oknem doświetlającym wysoki chór. W wnęce ściany absydy znajduje się płótno ze scenami religijnymi, które zastąpiło dawny neoklasyczny ołtarz główny.

Fray Bernardo Ormeño przybył w 1691 roku do San Antonio de Quequén, dzisiejszego San Pedro de Alcántara, aby założyć hospicjum na ziemi podarowanej przez Pedro Gonzáleza de Liébana i Franciscę Muñoz de Gormaz. W 1722 roku Felipe V zatwierdził hospicjum i zezwolił na przekształcenie go w klasztor franciszkański pod nazwą San Pedro de Alcántara. Kościół ukończono w 1725 roku, a wokół niego powstała osada.

Kościół pokazuje, jak hiszpańskie tradycje kolonialne łączyły się z lokalnymi praktykami budowlanymi i umiejętnościami regionalnych rzemieślników. Wnętrza i przestrzenie zewnętrzne ujawniają, jak wspólnoty wiejskie organizowały swoje życie religijne i gromadziły się na ważne obchody.

San Pedro de Alcántara leży 69 km na południe od Pichilemu w regionie O'Higgins i jest pierwszą osadą gminy Paredones. Klasztor franciszkanów z kościołem zajmują centrum wsi, a kilka kilometrów dalej znajduje się Piedra del Sol, ślad drogi Inków. Kościół ma jedną nawę oświetloną czterema oknami w południowej ścianie i piątym nad wysokim chórem.

Kompleks zachowuje oryginalne elementy dekoracyjne z okresu kolonialnego, w tym rzeźby religijne i malarstwo, które pokazują rzemiosło tamtych czasów. Dzieła sztuki powstały ręcznie i odzwierciedlają umiejętności, które istniały w tym odległym regionie ponad dwa wieki temu.