Pablo Neruda Railway Museum, Muzeum kolejnictwa w Temuco, Chile

Muzeum Kolejowe imienia Pablo Nerudy mieści się w Casa de Máquinas de Temuco, długiej parterowej hali z dachem z blachy falistej i rzędami oszklonych okien przy calle Barros Arana. Dziesięć otwartych stanowisk wychodzi na metalową obrotnicę na betonowym placu, od której rozchodzą się tory. W środku stoją czternaście parowozów z lat 1908–1953, osiem wagonów osobowych i dźwig parowy.

Casa de Máquinas zbudowano w 1937 roku jako zajezdnię parowozów i wagonów; kolej dotarła do Temuco w 1892 roku, czyniąc miasto węzłem między południem a Santiago. 1 grudnia 1989 roku obiekt uznano za Narodowy Pomnik Historyczny po staraniach Chilijskiego Stowarzyszenia Ochrony Dziedzictwa Kolejowego. W 2004 roku wszedł w skład muzeum Pablo Nerudy, a po zniszczeniach trzęsienia ziemi z 2010 roku został ponownie otwarty 3 maja 2019 roku.

Muzeum nosi imię Pablo Nerudy i od 2014 roku wchodzi w skład szlaku Ruta Patrimonial Huellas de Pablo Neruda. Do zespołu należą też dawny budynek administracji i szkoła maszynistów, dziś mieszcząca galerię sztuki. Podnośnia węgla, zwana carbonera, mieściła około 3000 ton węgla i zaopatrywała do trzech lokomotyw jednocześnie.

Muzeum znajduje się przy ulicy Barros Arana, między Valparaíso i Bascuñán, w Temuco. Casa de Máquinas odrestaurowano po trzęsieniu ziemi w 2010 roku i ponownie otwarto 3 maja 2019 roku, po inwestycji 6265 milionów pesos. Lokomotywy stoją w otwartych wnękach wokół obrotnicy na betonowym placu, więc kolekcję zwiedza się pieszo, na poziomie gruntu.

Węglowy podnośnik muzeum, zwany carbonera, magazynował około 3000 ton węgla i działał od 1935 roku, obsługiwany przez trzech pracowników. Węgiel przyjeżdżał koleją z kopalń Lota, Schwager i Curanilahue, był wciągany na prawie 40 metrów i wsypywany do tendrów maksymalnie trzech lokomotyw. W 2000 roku uznano go za pomnik narodowy.