Monte León National Park, Park narodowy na wybrzeżu w prowincji Santa Cruz, Argentyna

Park rozciąga się na 36 kilometrów wzdłuż wybrzeża Atlantyku z piaskowcowymi urwiskami, zatoki i różnorodne plaże. Teren zmienia się między skalistymi wyniosłościami a płaskimi piaskami, które pojawiają się przy odpływie.

Estancia Monte León należała do Southern Patagonia Sheep Farming Company Limited i w 1920 roku została sprzedana rodzinie Braun, która hodowała tam owce do 2006 roku. W 2000 roku Conservación Patagónica kupiła te ziemie i przekazała je Fundación Vida Silvestre Argentina, która w 2002 roku podarowała je państwu. Ustawa 25945 uchwalona 20 października 2004 roku utworzyła park, pierwszy kontynentalny park morski Argentyny.

Nazwa pochodzi od estancji Monte León, owczego gospodarstwa rodziny Braun działającego w latach 1920–2006. Wcześniej grupy Tehuelczów wykorzystywały wybrzeże do polowań i zbieractwa, a do 1930 roku wydobywano tu guano. Rdzenna ludność żuła żywicę kalafate, którą kronikarze wiązali ze zdrowymi zębami; dziki tymianek trafia do lokalnej kuchni.

Park leży przy Drodze Narodowej 3 na 2385 kilometrze, na wybrzeżu Bahía Grande, 45 km na południowy wschód od Puerto Santa Cruz i 210 km na północ od Río Gallegos. Część kontynentalna ciągnie się od około 2 km na północny wschód od Pico Quebrado do mniej więcej 2,5 km na południowy zachód od Cañadón Jack. Porywy wiatru mogą osiągać 100 km/h, a średnie roczne opady wynoszą około 250 mm.

Park jest domem czwartej co do wielkości kolonii pingwinów Magellana w Argentynie, liczącej około 60 000 osobników. To także jedyne miejsce na świecie, gdzie pumy żywią się pingwinami.