Monte Burney, Stratowulkan w Południowej Patagonii, Chile.
Monte Burney to stratowulkan o wysokości 1 758 metrów na zachodnim skraju kaldery o szerokości 6 kilometrów, na półwyspie Muñoz Gamero. Jego szczyt mieści mniejszą kalderę z półksiężycem skalnych iglic i stromą północną ścianą, a czapa lodowa zasila lodowiec między 688 a 1 123 metrami wysokości.
Monte Burney nosi imię Jamesa Burneya, towarzysza Jamesa Cooka. Angielskie nazwy miejscowe w tej części Chile pochodzą z ekspedycji takich jak wyprawy Roberta FitzRoya i Phillipa Parkera Kinga w latach 1825–1830. Szczyt po raz pierwszy zdobyli w marcu 1973 roku Eric Shipton, Roger Perry i Peter Radcliffe.
Nazwa wulkanu upamiętnia Jamesa Burneya, towarzysza Jamesa Cooka; wiele angielskich nazw miejscowych w regionie pochodzi z wypraw takich jak Roberta FitzRoya i Phillipa Parkera Kinga w latach 1825–1830. Erupcja Cerro Hudson 7750 lat temu, która rozrzuciła tefrę po Patagonii i Ziemi Ognistej, prawdopodobnie spowodowała duże wyludnienie Ziemi Ognistej i czasowy zanik handlu obsydianem na duże odległości.
Dostęp do tego wulkanu wymaga specjalistycznego sprzętu alpinistycznego i starannego planowania ze względu na brak szlaków i infrastruktury. Warunki pogodowe mogą się szybko zmieniać w tym oddalonym regionie.
Pierwszego wejścia dokonali w marcu 1973 roku Eric Shipton, Roger Perry i Peter Radcliffe. Shipton poznawał już te patagońskie fiordy podczas wyprawy w latach 1958-1959, która przecięła południowopatagoński lodowiec.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 94 873 współtwórców z całego świata.