Կարենիսի վանք, Średniowieczny klasztor w Karenis, Armenia.

Klasztor Karenis leży w wąwozie Hrazdan we wsi Karenis w prowincji Kotajk, na północ od elektrowni wodnej Giumusz. Z zespołu zachowały się sklepiona jednonawowa cerkiew z VII wieku oraz późnośredniowieczny gawit dostawiony od zachodu. Cerkiew o wymiarach 4,90 na 7,70 m zbudowano z ciosanego miejscowego czerwonego tufu; kończy ją lekko podkowiasta apsyda, a pod posadzką sali modlitw znajduje się mała sklepiona komora grobowa.

Cerkiew to jednonawowa sklepiona sala z VII wieku, która zachowała nienaruszony pierwotny układ i kubaturę. Na początku XVII wieku, za katolikosa Melikseta, katoliccy wierni wynieśli z klasztoru relikwie apostoła Andrzeja. Gawit dobudowano w późnym średniowieczu; w jeden z jego filarów wmurowano chaczkar z 1567 roku. Wówczas klasztor posiadał trzy młyny w Karenis, ogród i tłocznię oleju w Oszakanie.

Klasztor nazywany jest też Arakelots, od apostołów Mateusza i Andrzeja, których relikwie przechowywano we wnęce pod ołtarzem; na początku XVII wieku katolicy zabrali relikwie Andrzeja. Kamienny krzyż wmurowany w filar gawitu nosi datę 1567. W późnym średniowieczu klasztor miał trzy młyny w Karenis i tłocznię oliwy w Oszakan.

Klasztor leży w wąwozie Hrazdan, na północ od elektrowni wodnej Gyumush, we wsi Karenis w prowincji Kotayk. Zachowały się tylko kościół i przylegający od zachodu gawit, którego dach oraz górne partie ścian zachodniej i południowej są uszkodzone. Dojście prowadzi pieszo po nierównym terenie.

Chaczkar z 1567 roku wmurowany w jeden z filarów gawitu nie jest jedynym użytym ponownie kamieniem: w murach gawitu znajdują się też nagrobki z XV i XVI wieku. Sam kościół, niewielka jednonawowa sala o wymiarach 4,90 na 7,70 m, zachowuje nietkniętą bryłę z VII wieku.