Kuys Varvara, Klasztor skalny na górze Ara, prowincja Aragatsotn, Armenia

Kuys Varvara, zwany też Tsaghkevank, to klasztor wykuty w skalnej ścianie góry Ara w prowincji Aragatsotn. Jego mury z nieregularnego, jasnego kamienia spojonego zaprawą mają pośrodku prostokątne okno nad drzwiami zamkniętymi żelazną kratą, a obok krótką białą balustradę wzdłuż wąskiego gzymsu. Przed dolnym murem stoi prostokątny kamienny słup wśród luźnych skał na zaśnieżonym zboczu.

Tsaghkevank to klasztor wykuty w skale góry Ara w prowincji Aragatsotn, uważany za miejsce pochówku świętej Barbary, zwanej też Kuys Varvara. Watykan uznaje świętą Barbarę za postać prawdopodobnie legendarną, podobnie jak świętego Krzysztofa, i podaje, że zginęła z ręki okrutnego ojca za przyjęcie chrześcijaństwa albo została porwana przez aniołów. Chaczatur Abowian opisał to miejsce w opowiadaniu Pierwsza miłość.

Miejscowi nazywają źródło w omszałym klasztorze „świętą wodą” i przypisują mu działanie na wzrok, ponieważ woda zawiera cynk. Okoliczni mieszkańcy obchodzą tam święta chrześcijańskie i pogańskie, a pielgrzymi zbierają wodę kapiącą z dachu kaplicy jako łzy dziewczyny Tsaghik.

Dojazd odbywa się nieutwardzoną drogą, która może stać się śliska podczas deszczu. Odwiedzający powinni nosić mocne obuwie i zabrać wodę, ponieważ na miejscu nie ma żadnych obiektów.

Źródło w omszałym kościele wykutym w skale miejscowi nazywają „świętą wodą” i przypisują mu działanie na wzrok; woda zawiera znaczny poziom cynku. Zbiera się też krople spływające z dachu kaplicy, uważane za łzy dziewczyny Caghik, by leczyć oczy ludzi i zwierząt.