Horom Citadel, Stanowisko archeologiczne z epoki brązu w prowincji Shirak, Armenia.

Cytadela Horom, zwana także Orom lub Horrom, to cyklopijska fortyfikacja na dwóch dużych wzgórzach na południe od głównej drogi, naprzeciwko zbiornika Kamut, około 1 km na wschód od wsi Horrom w prowincji Shirak. Jej mury z dużych bloków tufu otaczały około 4 km², a łączny obwód obronny szacuje się na 7 km. W południowo-zachodniej części znajduje się otoczona murem cytadela wewnętrzna, obok niej duża brukowana budowla z półkolistą apsydą, a wokół groby skrzynkowe.

Forteca rozpoczęła się jako osada z epoki brązu i pozostała zamieszkana w okresie urartejskim, obejmując około tysiąc lat ciągłego zamieszkania. Każda era osadnictwa pozostawiła ślady w postaci ceramiki i narzędzi, które ujawniają, jak region zachował znaczenie na przestrzeni wielu cywilizacji.

Miejscowa tradycja zapisana przez folklorystę Arama Ghanalanjana wiąże nazwę Horom z Hripsime, córką króla Ani, która przybyła tu na lato i założyła twierdzę na wzgórzu Ghalachi; wieś miała wziąć od niej nazwę. Archeolog Ye. Bayburdyan wywodził ją natomiast od Rzymu, opierając się na śladach kultury rzymskiej znalezionych podczas wykopalisk.

Cytadela w Horom leży około 1 km na wschód od wsi Horrom w prowincji Szirak, na dwóch wzgórzach na południe od głównej drogi, naprzeciwko zapory i zbiornika Kamut. Teren jest nierówny i usiany odłamkami ceramiki oraz obsydianu, więc potrzebne jest mocne obuwie. Część stanowiska zajmują trwające wykopaliska.

Miejsce jest częścią większej sieci obronnej z dwoma innymi fortami urartejskimi w pobliżu w Ghak i Shvaghtapa, sugerując, że ten obszar był systematycznie kontrolowany i chroniony. Wzorzec tych trzech fortyfikacji na terenie ujawnia, jak starożytne mocarstwa organizowały swoją obecność militarną.