Solimana, Szczyt wulkaniczny w Regionie Arequipa, Peru

Solimana to wulkaniczny szczyt w regionie Arequipa w Peru, charakteryzujący się szerokim płaskowyżem i wyraźnie zróżnicowanymi strefami stoków. Jego północna strona pokryta jest lodowcami, a południowo-wschodnie zbocze również wykazuje obecność lodu.

Solimana to wygasły stratowulkan czynny w miocenie i pliocenie, między 4 a 1,5 mln lat temu; ostatnia erupcja nastąpiła 500–300 tys. lat temu. Wielkie osunięcia południowego zbocza między 3,05 a 1,5 mln lat temu pozostawiły kalderę i asymetrię masywu. Pierwszego wejścia na centralny szczyt o wysokości 6 093 m dokonali 1 sierpnia 1970 r. Mario Bignami i Julián Blanco Herrera.

Lokalne społeczności uważają tę górę za święte miejsce związane z ich przekonaniami duchowymi. Dla ludów andyjskich należy ona do szczytów, które zajmują szczególne miejsce w ich tradycyjnym obrazie świata.

Wspinaczka wymaga sprzętu alpinistycznego i starannego przygotowania na dużą wysokość, z kilkoma dniami potrzebnymi na aklimatyzację. Najbliższe zakwaterowanie znajduje się daleko, dlatego staranne planowanie przed wyjazdem jest niezbędne.

Lawy andezytowe i dacytowe Solimany zawierają hornblendę, hipersten i plagioklaz, a w osadach freatomagmowych kaldery także oliwin. Ignimbryt Upper Sencca, wyerupcjonowany 1,76–2,09 mln lat temu, może pochodzić z tego wulkanu i wypełnił doliny 13–32 kilometrami sześciennymi materiału.