Coropuna, Stratowulkan w Arequipie, Peru.

Coropuna to złożony stratowulkan w paśmie Cordillera Ampato w departamencie Arequipa, którego skute szczyty sięgają 6377 m, trzeciej wysokości Peru. Zajmuje 240 km² i składa się z około sześciu zrośniętych stożków oraz siedmiu potoków lawowych z naprzemiennych warstw ignimbrytów i lawy. Jego czapa lodowa, największa w strefie tropikalnej, zasila lodowce odpływowe; poniżej 5000 m leżą pastwiska i pola uprawne.

Inkowie jako pierwsi weszli na szczyt, zostawiając dary ofiarne i resztki sanktuarium, które później wysadzili grabieżcy, prawdopodobnie związane z rytuałem Capacocha. Hiram Bingham wszedł w 1911 roku na zachodni wierzchołek o wysokości 6445 m, szukając śladów archeologicznych i sprawdzając przekonanie, że Coropuna jest najwyższą górą kontynentu. Włoska wyprawa osiągnęła w 1953 roku południowo-wschodni wierzchołek o wysokości 6232 m, a w październiku 1973 roku peruwiański zespół pod kierownictwem Pablo Masíasa Núñeza del Prado wszedł na zachodni wierzchołek.

W języku keczua coro może pochodzić od puquina coro, „okrągły”, a puna znaczy „płaskowyż”; nazwę czyta się też jako Qoripuna, „Puna złota” lub „złota góra”. Inkowie nazywali górę huaca i składali jej ofiary wzajemności; Garcilaso de la Vega i inni kronikarze wymieniają ją wśród najważniejszych huaców Condesuyo. Sanktuarium na szczycie z ceramiką i ciałem, prawdopodobnie rytuał Capacocha, zostało wysadzone dynamitem przez rabusiów. Góra jest czczona do dziś.

Do Coropuny prowadzą asfaltowe drogi przez miejscowość Andahua, z Arequipy lub przez Aplao od autostrady panamerykańskiej; drogi biegną też wzdłuż północnego i zachodniego zbocza. Powyżej 5200 m nikt nie mieszka, a wejście wymaga tylko sprzętu bezpieczeństwa wysokogórskiego, bez trudności technicznych. INGEMMET monitoruje wulkan i opublikował mapę zagrożeń, ponieważ działalność wulkaniczna wraz z lodowcami powodowała spływy błotne.

Żeglarze zbliżający się do wybrzeża Peru długo brali Coropunę za najwyższą górę kontynentu ze względu na jej masyw i bliskość morza. Hiram Bingham zbadał wulkan w 1911 roku częściowo po to, by sprawdzić to przekonanie, i pozostawił pisemną relację ze swojego wejścia na zachodni wierzchołek o wysokości 6445 m w wiosce Pampacolca.