El Misti, Stratowulkan w pobliżu Arequipy, Peru

El Misti to stratowulkan o stromych zboczach, wznoszący się na 5822 m n.p.m. na krawędzi zewnętrznego krateru, tuż na północ od Arequipy. Jego dwa zagnieżdżone kratery szczytowe kryją korek lub kopułę lawową, przebitą otworami wydzielającymi gazy wulkaniczne. Górne zbocza są w większości nagie, a niżej rosną zarośla i krzewiasta roślinność.

Misti powstał w czterech etapach, z których każdy kończył się zapadnięciem szczytu tworzącym misowate obniżenie. Dwie ostatnie duże erupcje miały miejsce około 2000 lat temu oraz w latach 1440–1470 n.e., za panowania Túpac Yupanqui; wtedy Inkowie składali na wulkanie ofiary capacocha. Od tego czasu odnotowano jedynie niewielką aktywność i emisję gazów, w tym duże fumarole w 1870 roku.

Nazwa Misti może pochodzić z keczua lub hiszpańskiego i znaczyć „mieszany”, „metys” lub „biały”, być może od śniegu na stożku; po hiszpańsku pisze się ją z rodzajnikiem: el Misti. Starsze źródła nazywały go Putina, „góra, która warczy” w języku puquina, a ajmarskie nazwy Anukara lub Anuqara znaczą „pies”, od jego profilu widzianego z Altiplano. Arequipa uważa go za swój hausberg i umieszcza go w herbie miasta.

Wyprawy wspinaczkowe wymagają odpowiedniej aklimatyzacji, ponieważ obóz bazowy znajduje się na wysokości 4.500 metrów, a trasa zazwyczaj trwa dwa dni. Wędrownicy powinni zabrać ciepłą odzież i wystarczającą ilość wody, ponieważ temperatury znacznie spadają w nocy, a wzdłuż podejścia nie ma naturalnych źródeł wody.

Materiał wulkaniczny ze skały andezytowej jest wydobywany od wieków jako sillar, biały kamień szeroko stosowany w kolonialnej architekturze w całej Arequipie. Odwiedzający mogą zobaczyć połączenie między górą a miastem spacerując po historycznych dzielnicach, gdzie budynki są zbudowane z tego lokalnego kamienia.