Historic Centre of Arequipa, Dzielnica kolonialna w Arequipie, Peru

Historyczne centrum Arequipy to założycielski rdzeń miasta, wytyczony w 1540 roku jako siatka 49 kwadratowych kwartałów o boku 111,4 metra, oddzielonych ulicami o szerokości 10,3 metra. Jego domy i kościoły zbudowano z sillaru, jasnego kamienia wulkanicznego, z półkolistymi łukami i sklepionymi dachami. Mury mają od 1 do 1,5 metra grubości w domach i ponad 2 metry w kościołach, łączone zaprawą wapienną.

Arequipę założono 15 sierpnia 1540 roku i tego dnia wytyczono szachownicę: 49 kwartałów o boku 400 stóp kastylijskich (111,40 m), rozdzielonych ulicami o szerokości 10,30 m. Pierwsza kaplica stanęła przy dzisiejszej dzielnicy San Lázaro, w osadzie o wymiarach 850 na 875 m. Trzęsienie ziemi w 1868 roku zniszczyło większość budowli kolonialnych, dlatego obecne domy pochodzą głównie z XIX wieku. UNESCO wpisało centrum na listę w 2000 roku.

Dzielnica wyraża tradycje rzemieślnicze z czasów kolonialnych, gdzie białe mury z wulkanicznego kamienia i brukowane ulice przez wieki kształtowały życie codzienne. Mieszkańcy i kupcy opracowali tu swoje własne rytmy, ściśle związane z charakterystycznymi technikami budowlanymi i rozmieszczeniem domów.

Centrum znajduje się około 850 metrów od Plaza de Armas i jest dostępne między ulicami Juan de la Torre i Jerusalem. Odwiedzanie jest bezpłatne bez opłat za wstęp, co ułatwia eksplorację we własnym tempie.

Wytyczony w 1540 roku plan zakładał kwartały o boku 400 stóp kastylijskich (111,40 m), rozdzielone ulicami o szerokości 10,30 m, a Plaza de Armas znalazła się poza środkiem, trzy kwartały od rzeki. Niektóre instytucje religijne, jak klasztor Santa Catalina i klasztor San Francisco, zajęły z czasem cały kwartał.