Galapagos, Archipelag na Oceanie Spokojnym, Ekwador

Wyspy Galapagos to archipelag 18 głównych wysp, kilku mniejszych oraz licznych skalistych wysepek na Oceanie Spokojnym, należący do ekwadorskiej prowincji Galápagos. Niektóre wyspy mają wybrzeża z czarnej skały wulkanicznej, inne piaszczyste plaże, a wnętrze waha się między aktywnymi wulkanami, polami lawy i zielonymi lasami na wyżynach.

Hiszpański biskup Tomás de Berlanga dotarł na wyspy przypadkowo w 1535 roku, gdy jego statek zboczył z kursu. Później służyły jako kryjówka piratów, były przedmiotem roszczeń różnych krajów i ostatecznie zostały przyłączone przez Ekwador w 1832 roku.

Nazwa „Galápagos” pochodzi od hiszpańskiego słowa oznaczającego żyjące tam żółwie olbrzymie i pojawia się już w 1570 roku na mapie Ameryk Abrahama Orteliusa jako Insulae de los Galopegos. Pierwsi żeglarze nazywali wyspy „Zaczarowanymi” z powodu wiatrów i prądów utrudniających nawigację. Od 1892 roku oficjalna nazwa w Ekwadorze brzmi Archipiélago de Colón.

Na wyspy można dotrzeć lotami na lotniska Baltra lub San Cristóbal, oba z codziennymi połączeniami z ekwadorskiego lądu stałego. Po przylocie sprawdzany jest bagaż, aby zapobiec wprowadzeniu roślin lub zwierząt mogących zaszkodzić miejscowej przyrodzie.

Oficjalna ekwadorska nazwa archipelagu to Archipiélago de Colón, nadana w 1892 roku z okazji 400. rocznicy pierwszej podróży Kolumba; wciąż widnieje na mapach państwowych. Wcześniej angielski bukanier Ambrose Cowley sporządził mapę wysp w 1684 roku i nazwał je imionami brytyjskich monarchów i oficerów marynarki.