Malezja Zachodnia

Malezja Półwyspu znajduje się w południowej części Półwyspu Malajskiego między Tajlandią na północy, Singapurem na południu i Cieśniną Malakka na zachodzie. Wschodnie wybrzeże graniczy z Morzem Południowochińskim i charakteryzuje się plażami oraz małymi wyspami, podczas gdy wnętrze pokryte jest pasmami górskimi i tropikalnym lasem deszczowym.

Brytyjskie panowanie kolonialne kształtowało terytorium od XVIII wieku poprzez kopalnie cyny i plantacje kauczuku, aż siły japońskie zajęły je podczas drugiej wojny światowej. Po wojnie powróciło pod kontrolę brytyjską, zanim uzyskało niepodległość w 1957 roku jako Federacja Malajska, stając się później częścią współczesnej Malezji.

Trzy główne grupy etniczne mówią po malajsku, różnymi dialektami chińskimi i po tamilsku, podczas gdy angielski często służy jako wspólny język w handlu i życiu codziennym. W wielu miastach i wioskach świątynie, meczety i kościoły stoją obok siebie, odzwierciedlając różnorodność religijną w codziennych rytuałach.

Zachodnie wybrzeże jest gęściej zaludnione i łatwiejsze do podróżowania, a Kuala Lumpur służy jako punkt wyjścia do podróży na północ lub południe wzdłuż dobrze utrzymanych dróg. Wschodnie wybrzeże jest spokojniejsze i wymaga więcej czasu na podróż, ponieważ opcje transportu kursują rzadziej, a odległości między miejscami są większe.

Centralne pasmo górskie oddziela klimatycznie zachodnią połowę od wschodniej, więc deszcze monsunowe uderzają w dwa wybrzeża w różnych porach roku. Podczas gdy zachodnie wybrzeże często doświadcza intensywnych opadów w maju i czerwcu, monsun dociera do wschodniego wybrzeża głównie między listopadem a lutym.