Ritz Tower, Luksusowy budynek mieszkalny w Midtown East, Manhattan, Stany Zjednoczone.

Ritz Tower to 41-piętrowy hotel apartamentowy przy Park Avenue 465, zaprojektowany przez Emery'ego Rotha i Thomasa Hastingsa i ukończony w 1926 roku. Wznosi się na 165 m do iglicy, z cofnięciami na 4., 19., 21., 25. i 33. piętrze, piramidalnym dachem i obeliskiem. Trzy dolne kondygnacje są z rustykalnego wapienia; wyższe z jasnobrązowej cegły z terakotowymi ornamentami w stylu włoskiego renesansu.

Wzniesiony w latach 1925–1926 dla dziennikarza Arthura Brisbane'a Ritz Tower zaprojektowali Emery Roth i Thomas Hastings z firmy Carrère and Hastings. Sklasyfikowany jako hotel apartamentowy, liczył około 165 m i 41 pięter, będąc wówczas najwyższym budynkiem mieszkalnym miasta. Brisbane powierzył zarządzanie Ritz-Carlton Company i sprzedał go Williamowi Randolphowi Hearstowi w 1929 r.; ten przekazał go obligatariuszom w 1938 r. W 1956 r. stał się spółdzielnią mieszkaniową, a w 2002 r. zabytkiem miasta.

Nazwa pochodzi od Ritz-Carlton Company, którą Arthur Brisbane zatrudnił do zarządzania budynkiem i jego restauracjami po otwarciu 15 października 1926 roku. W pomieszczeniach handlowych na parterze działał później Le Pavillon, jedna z pierwszych autentycznych francuskich restauracji w USA. Wśród mieszkańców było wiele osobistości mediów.

Budynek jest prywatnym domem, więc ogląda się go z ulicy. Dekoracja skupia się na podstawie, uskokach i szczycie, a piętra pośrednie są stosunkowo nagie; trzy dolne kondygnacje z rustykowanego wapienia z rzeźbionymi puttami i urnami widać z chodników Park Avenue i East 57th Street. Piramidalny dach z obeliskiem rozpoznaje się z daleka wzdłuż Park Avenue.

Działki narożnej przy Park Avenue i 57th Street Arthur Brisbane nigdy nie kupił; stała tam kamienica z brownstone'u rodziny Roome, która dzierżawiła grunt za 15 000 dolarów rocznie. Gdyby Roome'owie ją odzyskali, cofniętą część czwartego piętra można by odłączyć i wyposażyć we własne schody i windę.