Libočanská branka, Średniowieczna brama w Žatcu, Republika Czeska

Libočanská branka to średniowieczna brama miejska w Žatcu o prostokątnej strukturze i wąskim przejściu. Budynek pełni funkcję mieszkalną od 1843 roku, zachowując swoje historyczne cechy architektoniczne.

Dolna część bramy jest starsza niż sąsiednia Kněžská brána: belka mocująca skrzydło za zewnętrznym portalem pochodzi z dębu ściętego między 1257 a 1287 rokiem, według analizy dendrochronologicznej. Bramka umożliwiała przejście z Dolnego Przedmieścia zwanego Bačiną do wewnętrznego miasta. Pożar uszkodził ją w 1767 roku, a od 1843 roku służyła jako mieszkanie.

Ta brama była ważnym przejściem przez średniowieczne mury miejskie i wciąż kształtuje charakter Žatca. Odwiedzający przechodzący tędy mogą zobaczyć na jej fasadzie różne style architektoniczne, które nagromadziły się na przestrzeni wieków.

Brama leży między Dolnym Przedmieściem, zwanym Bačina, a miastem wewnętrznym, więc przechodzi się przez nią pieszo, a nie samochodem. Zewnętrzny łuk głębokiego przejścia ma tylko 2 metry szerokości, a brama ma prawie 19 metrów wysokości. Obecnie służy jako mieszkanie, dlatego wnętrze nie jest udostępnione zwiedzającym.

Drewniana belka mocująca wrota za zewnętrznym portalem została wycięta z dębu ściętego między 1257 a 1287 rokiem, dlatego dolna część Libočanskiej branki jest starsza niż Kněžská brána. Do 1879 roku obok bramy stał bastion z tablicą pamiątkową i datą 1463, rokiem ukończenia późnogotyckich fortyfikacji Žatca.