Rukávečská obora, Rezerwat łowiecki w Milevsku, Republika Czeska.

Rukávečska obora to rezerwat dzikich zwierząt położony między zaporą Orlická a Milevsko w Czechach. Obszar zawiera lasy, łąki i zbiorniki wodne, podzielone drogą regionalną.

Okres powstania nie jest udokumentowany; część źródeł szacuje, że rezerwat powstał w drugiej połowie XVII wieku dla zwierzyny czarnej. W 1848 roku Karel II nakazał zamknąć jelenie z obwodu Rukáveč, by ograniczyć szkody na sąsiednich gruntach, po cesarskim patencie łowieckim nr 154/1849. Po restytucji administracja Schwarzenbergów wykluczyła jelenie i hoduje tylko dziki.

Na terenie rezerwatu znajduje się łowiecka chata Tyrolský dům z 1814 roku, chroniony zabytek kultury. Budynek odzwierciedla długą tradycję łowów, która kształtowała sposób użytkowania tych ziem.

Wejście tylko pieszo, istniejącymi znakowanymi szlakami turystycznymi; schodzenie ze szlaku i przechodzenie przez płot w celu zbierania grzybów jest zabronione. W 2016 r. administracja leśna wystąpiła o sezonowy zakaz wstępu od 1 października do 31 grudnia i od 1 kwietnia do 31 grudnia do 2024 r., ale urząd miejski w Milevsku nie podjął decyzji jeszcze co najmniej rok później. Czerwony szlak wzdłuż Wełtawy został poprowadzony poza obręb rezerwatu na prośbę właściciela.

Mały rezerwat przyrody w części południowej leży na wzgórzu Oranice (538 m), przy drodze dzielącej łowisko na dwie części. Całość liczy 1441 ha, a pogłowie dzików przed sezonem łowieckim wynosi około 600–800 sztuk i bywa redukowane o połowę.