Gruň, Grzbiet górski i osada w Beskidach Morawsko-Śląskich, Czechy

Gruň to ośmiokilometrowy grzbiet górski w Beskidzie Morawsko-Śląskim, ciągnący się od doliny Ostrawicy przy zbiorniku Šance na północny wschód do wzgórza Sulov koło Bílý Kříž. Najwyższe wzniesienia, z zachodu na wschód, to Příslop (782 m), Janikula (832 m), Gruň (843 m) i Kozlena (885 m). Między Janikulą a Kozleną leży rozproszona osada drewnianych chałup, dawnych szałasów, z drewnianym kościołem jako punktem orientacyjnym.

Osadnictwo grzbietu rozpoczęło się w XVIII wieku wraz z pasekami i szałasami pasterskimi po kolonizacji górnej doliny Ostrawicy. W 1773 r. pasekarz Šimon Tomeček zamówił drewnianą figurę Matki Boskiej, dla której w 1847 r. zbudowano kaplicę. W 1887 r. dziekan z Frydku Karel Findinský zlecił cieśli Stanislavowi Pětrošowi budowę drewnianego kościoła pod wezwaniem Matki Boskiej Wspomożycielki, który zastąpił kaplicę. W 1908 r. stowarzyszenie górskie z Radhoszcza przekształciło gospodarstwo na Kozlenie w schronisko Švarná Hanka, a gospodarstwo rodziny Charbuláków stało się w 1918 r. schroniskiem turystycznym, przebudowanym w latach 1928–1929 na hotel górski.

Nazwa Gruň pochodzi od wołoskiego i lackiego słowa oznaczającego grzbiet wykarczowany pod wypas owiec. Wzdłuż grzbietu stoją jeszcze drewniane chaty, niegdyś szałasy, a hodowla owiec trwa nadal, w tym stado rzadkiej owcy wołoskiej. W niedzielę poprzedzającą 24 maja odbywa się odpust przy drewnianym kościele Matki Bożej Wspomożycielki.

Najlepszy czas na wizytę to zimowe miesiące, gdy pokrywa śniegowa jest wiarygodna i wyciągi działają regularnie. Goście powinni przynieść odpowiednie zimowe wyposażenie i sprawdzić warunki przed przyjazdem, ponieważ operacje zależą od pogody.

Wilgotne łąki na północny wschód od osady Gruň są od 1990 roku chronione jako pomnik przyrody Podgruň. W małym turzycowisku i pastwiskach bliźniczkowych rosną rosiczka i goryczka trojeściowa, rośliny rzadkie na pozostałej części odlesionego grzbietu.