Jesuitenkolleg Olmütz, Kolegium barokowe w Ołomuńcu, Republika Czeska

Kolegium Jezuitów to barokowy zespół budynków z planem w kształcie litery E, charakteryzujący się wysokimi pilastrami i dekoracjami architektonicznymi na fasadach. Struktura zajmuje znaczący fragment centrum miasta i dziś pełni funkcję artystycznego centrum uniwersytetu.

Biskup Vilém Prusinovský sprowadził jezuitów do Ołomuńca w 1566 roku i przekazał im kościół św. Franciszka wraz z klasztorem minorytów. Jego następca Jan Grodecký uzyskał 22 grudnia 1573 roku od cesarza Maksymiliana II prawo nadawania stopni uniwersyteckich, podnosząc kolegium do rangi pełnego uniwersytetu. Teologii uczono od początku, filozofię wprowadzono w 1576, prawo kanoniczne w 1667, świeckie w 1679, a medycynę w 1753 roku. Papież Klemens XIV zniósł zakon jezuitów w 1773 roku.

Kościół kolegium Panny Marie Sněžné i sąsiednie budynki są czeskimi zabytkami kultury. Uniwersytet przez długi czas kształcił katolickie elity Ołomuńca: w 1723 r. jego rejestr liczył 8 męczenników, 14 arcybiskupów i 52 kanoników. Jan Sarkander, później kanonizowany, immatrykulował się w 1597 r.

Miejsce jest otwarte przez cały rok z regularnymi wystawami, koncertami i przedstawieniami teatralnymi w całym budynku. Odwiedzający powinni planować w zależności od harmonogramu imprez, ponieważ niektóre obszary mogą być ograniczone podczas wykonań.

Papieskie Collegium Nordicum, założone tu w 1578 roku, przyciągało studentów ze Skandynawii, Polski, Węgier i krajów niemieckich; jego istnienie uczyniło Ołomuniec celem wojsk szwedzkich podczas wojny trzydziestoletniej. Pierwszym rektorem był Hiszpan Hurtado Pérez, a Jan Sarkander immatrykulował się jako student w 1597 roku.