Vodní elektrárna, Elektrownia wodna w Nové Mlýny, Republika Czeska

Vodní elektrárna Řimice to funkcjonalistyczna hala maszyn zbudowana w 1923 roku na lewym brzegu kanału dopływowego w Řimicach, części gminy Bílá Lhota. Jej blada, zwietrzała fasada ma półkoliste okna, duże okrągłe okno w wyższej prawej części i czerwonawo-brązowy cokół. Teren otacza betonowe ogrodzenie z niebieskimi kroplami i kutą bramą.

Młyn w Novych Mlýnach jest poświadczony od 1564 r.; około 1870 r. napędzały go turbina Jonvala i żelazne koło wodne o mocy 240 HP. Przebudowę młyna na elektrownię wodną ukończono w 1925 r., halę maszyn już w 1923 r., dla właściciela Miroslava Plháka, syna pioniera elektryfikacji Huberta Plháka. Projekt przypisuje się architektowi Bohuslavowi Fuchsowi, choć jedno źródło wymienia ołomunieckiego architekta Huberta Austa. W 1981 r. halę maszyn, jaz, kanał dopływowy i odpływowy wpisano do centralnego rejestru zabytków kultury.

Młyn w Novych Mlýnach, wzmiankowany w 1564 r., przeszedł na Miroslava Plháka, syna pioniera elektryfikacji Huberta Plháka, który przekształcił go w elektrownię. Funkcjonalistyczna hala maszyn, przypisywana Bohuslavowi Fuchsowi lub Hubertowi Austowi, ma elewację z półkolistymi oknami; teren otacza betonowy mur zdobiony niebieskimi kroplami z kutą bramą.

Elektrownia stoi na lewym brzegu kanału dopływowego w Řimicach, części gminy Bílá Lhota w powiecie ołomunieckim. Żelbetowy most nad kanałem przenosi drogę III/4498 i szlak rowerowy nr 6051, Ochutnej Moravu, obok hali maszyn. Teren otacza betonowe ogrodzenie z niebieskimi kroplami i kutą bramą.

Podczas remontu generalnego w latach 2017–2018 wymieniono oryginalną turbinę Francisa na nową turbinę Kaplana, więc maszyny nie są w całości oryginalne. W 1981 r. wpisano do rejestru zabytków halę maszyn z 1923 r., stały jaz z zamknięciem powodziowym, kanał dopływowy z trzema zastawkami i kanał odpływowy.