Pacoldova vápenka, Piec wapienniczy w Velká Chuchle, Praga, Republika Czeska

Pacoldova vápenka to zakład do przetwarzania wapienia w Velké Chuchle z dwoma połączonymi piecami, każdy z dwoma cylindrycznym szybach zwieńczonymi parą kominów. Struktura została zaprojektowana do bezpośredniego przetwarzania wapienia nieprzesiewanego.

Zbudowana przed 1880 rokiem w Velká Chuchle wapienka wykorzystywała patent Jiříego Pacolda do wypalania nieposortowanego wapienia; w tym roku zaprzestano budowy pieców tego typu na rzecz pieców okrągłych. Działalność przerwano na początku I wojny światowej, wznowiono w 1935 roku dzięki kupcowi Šuranowi i zakończono ostatecznie w 1938 roku, a wapień z tego miejsca trafiał do pieca okrągłego w Hlubočepach. Po 1948 roku państwowy obiekt podupadł i w 1966 roku uznano go za zabytek techniki.

Obiekt pokazuje, jak funkcjonowała piec wapiennicza w XIX wieku, a widoczne struktury ujawniają proces produkcji i codzienną pracę. Spacer po kompleksie daje możliwość zrozumienia industrialnego rytmu, który charakteryzował dzielnicę.

Piec znajduje się w zachodniej części Velkiej Chuchli, przy drodze z Pragi do Slivca. To dawny teren przemysłowy, a nie muzeum z obsługą: nie ma godzin otwarcia ani oprowadzania, a budowle ogląda się z drogi i z otoczenia. Mury częściowo się zawaliły i trzeba było spiąć je metalowymi taśmami, dlatego należy pozostać na zewnątrz i nie wchodzić do szybów.

Wąska kolej o rozstawie szyn zaledwie 450 milimetrów łączyła to urządzenie z pobliskim kamieniołomem Homolka. Ten miniaturowy system kolejowy był niezbędny do transportu surowego kamienia w codziennym cyklu produkcji.