Church of Saint Ignatius of Loyola in Jičín, Kościół filialny w Staré Město, Jičín, Republika Czeska.

Kościół Świętego Ignacego z Loyoli to gotycka hala trójnawowa, najstarszy zachowany budynek w Jiczynie, położony przy placu Svobody obok dawnego kolegium jezuickiego. Od zachodu wznosi się pryzmatyczna wieża z barokową górną częścią, a wnętrze nakrywa sklepienie kolebkowe z lunetami ozdobione wczesnobarokową sztukaterią.

Kościół jest najstarszym zachowanym budynkiem Jičína, wzniesionym w stylu wysokiego gotyku prawdopodobnie około 1300 roku przy zakładaniu miasta jako kościół parafialny św. Jakuba Starszego. Pożary w 1572 i 1589 roku spowodowały przebudowę renesansową. Gdy w 1623 roku majątek nabył Albrecht von Wallenstein, kościół przeszedł do jezuitów i został poświęcony św. Ignacemu Loyoli; po pożarze w 1681 roku zastąpili sklepienie kolebką z lunetami i wczesnobarokową sztukaterią.

Kościół był pierwotnie poświęcony św. Jakubowi Starszemu i pełnił funkcję kościoła parafialnego w Jiczynie; w 1622 patronat zmieniono na św. Ignacego Loyolę, założyciela i patrona jezuitów. Ołtarz maryjny mieści srebrny tabernakulum i obraz Matki Bożej Różańskiej przywieziony z Rosji w 1637 roku. Ołtarze boczne św. Anny i św. Jana Nepomucena są późnobarokowe, z rzeźbami z warsztatu Jelínków z Kosmonos.

Kościół stoi przy Náměstí Svobody, krótki spacer na zachód od placu Valdštejna i obok dawnego kolegium jezuickiego. Główne wejście obok wieży zostało zamurowane przez jezuitów, dlatego wchodzi się obecnie innymi drzwiami. Górna część wieży została odrestaurowana w 2017 roku.

Kościół przechowuje obraz Matki Bożej Rusińskiej, sprowadzony z Rosji w 1637 r. i umieszczony na ołtarzu maryjnym ze srebrnym tabernakulum. Północna przybudówka służyła niegdyś jako Boży Grób, a później przekształcono ją w grotę lurdzką. W latach 1995–2014 na remonty przeznaczono 500 000 CZK z Programu Ratowania Dziedzictwa Architektonicznego.