Cultural monuments in Vlachovice, Dom warowny w Vlachovicach, Republika Czeska

Vodní tvrz Kaštýl we Vlachovicach zachowała się jedynie jako stanowisko archeologiczne: porośnięte trawą wzniesienie o wymiarach około 32 x 25 m, wznoszące się 3,5–5 m ponad teren, bez śladów murów. Częściowo zachowany wał obwodowy i dobrze zachowana okrągła fosa, niegdyś zasilana wodą z pobliskiej Vlary, otaczają w przybliżeniu prostokątny obszar około 80 x 65 m.

Wodna twierdza Kaštýl została zbudowana około 1460 roku przez ród Vlachovští z Vlachovic, który władał wsią od 1343 roku. W 1544 roku sprzedał ją Podstatštím z Prusinovic na spłatę długów; w 1574 roku majątek podzielono między rody Jakušic i Aranyi, a w 1593 roku połowa Doroty Jakušičovej przeszła przez małżeństwo do Serényich. Austriaccy dragoni użyli już opuszczonej twierdzy w latach 1703–1709 przeciw kuruczom Rákocziego, a od początku XVIII wieku mieszkańcy brali z niej kamień budowlany.

Nazwa Kaštýl, używana dla tego miejsca, pochodzi od warownej rezydencji, którą panowie Vlachovští wznieśli tu około 1460 roku. Fosę zasilała woda z pobliskiej Vlary, a wał i fosa są nadal czytelne na łące. Dziś miejsce jest śladem archeologicznym bez stojących murów.

Pozostałości leżą na południowo-zachodnim skraju Vlachovic, przy drodze do Vrbětic i około 50 m od prawego brzegu rzeki Vlára. Nie ma tu murów: widoczny jest tylko porośnięty trawą pagórek o wymiarach około 32 x 25 m, wznoszący się 3,5–5 m, otoczony częściowo zachowanym wałem i dobrze zachowaną fosą okrężną, niegdyś zasilaną wodą z rzeki.

Fosę zasilała woda z pobliskiej rzeki Vlára i jest ona najlepiej zachowanym elementem stanowiska. Kopiec rdzenia, około 32 × 25 m i wysoki na 3,5–5 m, nie nosi już śladów murów. Austriaccy dragoni wykorzystali opuszczoną już twierdzę w latach 1703–1709 przeciwko kuruczom Rákócziego.