Bell tower in Neprobylice, Dzwonnica w Neprobylicach, Republika Czeska.

Wieża dzwonów w Neprobylicach to drewniana dzwonnica z 1896 roku osadzona na sześciokątnym cokole z piaskowca na wiejskim placu, w miejscu wcześniejszej wieży z drugiej połowy XV wieku. Nad cokołem wznosi się otwarta drewniana konstrukcja z izbicą dzwonową, zwieńczona dachem czterospadowym krytym gontem. We wschodniej ścianie cokołu wmurowano dwa renesansowe nagrobki.

Drewniana dzwonnica powstała w 1896 roku jako replika wcześniejszej wieży z drugiej połowy XV wieku, rozebranej w tym roku z powodu złego stanu technicznego. Stoi na wiejskim placu, w miejscu dawnego cmentarza. W 1967 roku została wpisana do Centralnego Wykazu Zabytków Kultury Republiki Czeskiej.

Trzy dzwony nadal wiszą w otwartej komorze dzwonowej i są widoczne z zewnątrz: Václav, odlany w 1595 r. przez Brikcíego z Cimperka, Jindřich z 1510 r. przez Bartoloměja Berounskiego oraz najmniejszy, Marie, z XV wieku. Na piaskowcowej podmurówce znajdują się dwie renesansowe płyty nagrobne przeniesione z rozebranego kościoła Świętego Ducha.

Drewniana dzwonnica stoi na wiejskim placu (náves), w miejscu dawnego cmentarza, w Neprobylicach w powiecie Kladno. Jest to wolnostojąca budowla widoczna z okolicznych ścieżek; trzy dzwony wiszą w otwartej kondygnacji dzwonowej i są widoczne z zewnątrz.

W ścianę wschodnią piaskowcowej podmurówki wmurowano dwa renesansowe nagrobki: czerwony marmurowy relief z 1602 r. przedstawiający Václava Pětipeskýego z Chýš i Egerberka jako rycerza w zbroi ze zdjętym hełmem oraz kamień z 1604 r. Mandaleny z Adlaru, żony Odolena Pětipeskýego, dziś nieczytelny. Oba przeniesiono z rozebranego w 1741 r. kościoła Świętego Ducha.