Church of Saint Clemens in Mirovice, Kościół katolicki w Mirovicach, Republika Czeska.

Kościół Świętego Klemensa to kościół katolicki w Mirovicach, po raz pierwszy wzmiankowany w 1342 roku. Jego rdzeń pochodzi z połowy XIII wieku i został wzniesiony przez warsztat z Zvíkova-Písku; w północnej części zachowały się fragment muru i wczesnogotycki portal z lat 1240–1250. Franz Jakob Fortin z Krumlova przebudował go w stylu barokowym w latach 1720–1726, zmieniając orientację i dodając nowe prezbiterium z dwiema kaplicami bocznymi.

Pierwotny budynek wzniesiono w połowie XIII wieku przez warsztat budowlany Zvíkov-Písek; w północnej części zachował się fragment muru i wczesnogotycki portal z lat 1240–1250. W latach 1720–1726 kościół przebudowano: zmieniono jego orientację, ołtarz przeniesiono ze wschodu na zachód, dodano nowe prezbiterium z dwiema kaplicami bocznymi, a całością prac barokowych kierował budowniczy z Český Krumlov Franz Jakob Fortin. Pierwsza wzmianka pisana pochodzi z 1342 roku, a ksiądz Ondřej jest tu poświadczony w 1359 roku. Ostatni remont generalny odbył się w 1932 roku.

Kościół jest poświęcony papieżowi Klemensowi I i pod tą nazwą figuruje w katalogu diecezji czeskobudziejowickiej. Sąsiedni dom dziekana, wzniesiony w stylu barokowym w 1732 r., ma pomieszczenie przerobione na nowoczesną kaplicę, używaną do nabożeństw zwłaszcza zimą; na jego fasadzie na pierwszym piętrze, naprzeciw kościoła, zachował się zegar słoneczny.

Kościół otacza potężny mur dawnego cmentarza, wzniesiony w 1689 r.; chowano tam do 1790 r., gdy założono nowy cmentarz Na Sychrově. Wolno stojąca dzwonnica, podwyższona w 1676 r., mieści trzy dzwony. Barokowa dziekania (nr 1) z 1732 r. ma na pierwszym piętrze zegar słoneczny na fasadzie od strony kościoła.

Gotyckie monstrancja, najcenniejszy przedmiot w kościele, została ukryta przez księdza Jana Skřivana podczas ostatniej wojny w pobliskim gospodarstwie w Podskalí. Cynowa chrzcielnica pochodzi z 1633 roku, z czasów księcia Jana Oldřicha z Eggenbergu, a barokowe organy z 1769 roku, na których grywał Antonín Dvořák, zastąpiono w 1911 roku instrumentem Jana Tučka w starej szafie.